| อาจจะนำกลับคืนมาได้ ขอได้ทรงโปรดอดโทษ |
| แก่อสัตบุรุษเถิดพระพุทธเจ้าข้า ข้าพระองค์ไม่ |
| อยากให้ฆ่าเขา. |
| [๑๓๙๙] ควรคบแต่ท่านนิโครธเท่านั้น ไม่ควร |
| เข้าไปคบเจ้าสาขะอยู่ ตายเสียในสำนักท่าน |
| นิโครธประเสริฐ ว่า เป็นอยู่ในสำนักเจ้าสาขะ |
| จะประเสริฐอะไร. |
| จบ นิโครธชาดกที่ ๗ |
| |
| อรรถกถานิโครธชาดกที่ ๗ |
| |
| พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน ทรงปรารภ |
| พระเทวทัต ตรัสพระธรรมเทศนาเรื่องนี้ มีคำเริ่มต้นว่า น จาหเมตํ |
| ชานามิ ดังนี้. |
| ได้ยินว่า วันหนึ่งภิกษุทั้งหลายสนทนากันในธรรมสภาถึงเรื่อง |
| พระเทวทัต ที่ภิกษุทั้งหลายตักเตือนว่า ดูก่อนท่านเทวทัต พระศาสดา |
| ทรงมีพระอุปการะแก่เธอมา เพราะเธอได้อาศัยพระองค์ จึงได้ |
| บรรพชาอุปสมบท ได้เรียนพระพุทธพจน์คือพระไตรปิฎก และได้ฌาน |
| แม้ลาภสักการะของเธอก็เกิดแต่พระทศพลทั้งนั้น พระเทวทัตยังยก |