สะใภ้ของอนุเศรษฐีก็ไปตระกูลบิดามารดาเพื่อจะคลอดบุตร     ได้คลอด
บุตรที่ใต้กิ่งไม้แห่งหนึ่งในระหว่างทาง  พวกญาติได้ตั้งชื่อให้ทารกนั้นว่า
สาขกุมาร  และในวันเดียวกันนั้น  ภรรยาของช่างชุนที่อาศัยมหาเศรษฐี
อยู่  ก็คลอดบุตรที่ระหว่างกองผ้าขี้ริ้ว   พวกญาติจึงตั้งชื่อให้ทารกนั้นว่า
โปติกะ.
         มหาเศรษฐีทราบว่า     ทารกทั้งสองคนนั้นเกิดในวันที่นิโครธ-
กุมารเกิด    จึงนำมาบำรุงเลี้ยงไว้ร่วมกับนิโครธกุมาร    กุมารทั้งสามนั้น
เติบโตมาพร้อม ๆ กัน    ครั้นเจริญวัยแล้วจึงไปเมืองตักกศิลาเรียนศิลปะ
สองบุตรเศรษฐีให้ทรัพย์เป็นค่าสอนแก่อาจารย์คนละพัน      แต่โปติก-
กุมารคอยรับเรียนศิลปะในสำนักนิโครธกุมาร    เมื่อกุมารทั้งสามสำเร็จ
การศึกษาแล้ว    จึงลาอาจารย์ออกเที่ยวไปตามชนบท   ถึงเมืองพาราณสี
โดยลำดับ   นอนอยู่  ณ โคนต้นไม้แห่งหนึ่ง.
         ครั้งนั้น      เป็นคราวที่พระเจ้าพาราณสีเสด็จสวรรคตได้เจ็ดวัน
พวกเสนามาตย์ให้ตีกลองประกาศทั่วนครว่า  วันพรุ่งนี้จักเสี่ยงบุศยราช-
รถ ขณะที่เพื่อนรักทั้ง ๓ พากันนอนหลับอยู่ที่โคนต้นไม้  โปติกะลุกขึ้น
เวลาเช้ามืด   นั่งนวดฟั้นเท้านิโครธกุมารอยู่   บนต้นไม้นั้นมีไก่นอนอยู่
สองตัว    ไก่ตัวบนถ่ายอุจจาระลงถูกไก่ตัวล่าง    ลำดับนั้น    ไก่ตัวล่างจึง
ถามไก่ตัวบนว่า   ใครถ่ายอุจจาระ  ไก่ตัวบนตอบว่า  เพื่อนอย่าโกรธเลย
เราไม่รู้จึงถ่ายลง   ไก่ตัวล่างต่อว่าไก่ตัวบนว่า   เจ้าสัตว์ร้าย   เจ้าเข้าใจว่า
ตัวข้าเป็นที่ถ่ายอุจจาระของเจ้าหรือ   เจ้าไม่รู้จักความดีของข้าหรือ ?  ไก่