| อาสน์ออกต้อนรับทรงปฏิสันถาร ตรัสสั่งให้ช่างกัลบกมาแต่งผมและ |
| หนวด แล้วไห้ประดับเครื่องสรรพาภรณ์ และให้บริโภคโภชนะอันประ- |
| ณีตที่มีรสอันเลิศ แล้วประทับตรัสด้วยถามฉันมิตรกับโปติกะ ตรัสถาม |
| ถึงข่าวคราวของพระชนกชนนี ทรงทราบว่าท่านไม่ยอมมา. |
| แม้สาขเสนาบดีก็คิดว่า นายโปติกะคงทำลายเราในสำนักพระ- |
| ราชา แต่เมื่อเราไปเฝ้าเขาคงไม่อาจกล่าวโทษอะไร ๆ คิดดังนี้แล้วจึงไปเฝ้า |
| ณ พระราชสำนักนั้นแหละ นายโปติกะได้กราบทูลพระราชาต่อหน้า |
| สาขเสนาบดีนั้นแลว่า ข้าแต่พระองค์ผู้สมมติเทพ ข้าพระองค์เหน็ด |
| เหนื่อยมาตามทาง คิดว่าจะไปเรือนท่านสาขะพักผ่อนแล้วจักเข้าเฝ้า แต่ |
| ท่านสาขะกล่าวกะข้าพระองค์ว่า จำข้าพระองค์ไม่ได้ให้คนทุบถองจับคอ |
| ไสออกไป ขอพระองค์ได้ทรงเชื่อดังนี้เถิด แล้วกล่าวคาถา ๓ คาถาว่า :- |
| ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงนามว่านิโครธ ท่าน |
| สาขะเสนาบดีพูดว่า เราไม่รู้จักคนนี้เลยว่า |
| เป็นใครกัน หรือเป็นเพื่อนของใคร พระองค์ |
| จะทรงเข้าพระทัยอย่างไร. |
| ลำดับนั้น บุรุษผู้ทำตามคำของท่านสาขะ |
| เสนาบดีเข้าจับคอ ตบหน้าข้าพระองค์ขับไส |
| ออกไป. |
๘๕๙
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๘๖๑ 