| [๑๔๐๓] แน่ะพ่อ เจ้ากล่าวกระทบกระเทียบขู่ |
| เข็ญพ่อด้วยวาจาหยาบคาย เจ้าเป็นลูกที่เกิด |
| แต่อกของพ่อ แต่หาได้มีความอนุเคราะห์เกื้อ- |
| กูลแก่พ่อไม่. |
| [๑๔๐๔] ข้าแต่พ่อ มิใช่ว่าฉันจะไม่มีความเกื้อกูล |
| อนุเคราะห์แก่พ่อ แม้ฉันก็มีความเกื้อกูลอนุ- |
| เคราะห์แต่พ่อ แต่เพราะฉันไม่กล้าจะห้ามพ่อ |
| ผู้ทำบาปกรรมโดยตรงได้ จึงได้พูดกระทบ- |
| กระเทียบเช่นนั้น. |
| [๑๔๐๕] ท่านสวิฏฐกะ ผู้ใดเป็นคนมีธรรมอัน |
| ลามก เบียดเบียนมารดาหรือบิดา ผู้ไม่ประ |
| ทุษร้าย ผู้นั้นครั้นตายไปภายหน้า ย่อมเข้าถึง |
| นรกโดยไม่ต้องสงสัย. |
| [๑๔๐๖] ท่านสวิฏฐกะ ผู้ใดบำรุงเลี้ยงมารดาบิดา |
| ด้วยข้าวน้ำ ผู้นั้นครั้นตายไปภายหน้า เข้าถึง |
| สุคติโดยไม่ต้องสงสัย. |