| [๑๔๐๗] แน่ะพ่อ เจ้าจะเป็นผู้ไม่มีความเกื้อกูล |
| อนุเคราะห์แก่พ่อก็หาไม่ เจ้าชื่อว่าเป็นผู้มี |
| ความเกื้อกูลอนุเคราะห์แก่พ่อแล้ว แต่พ่อถูก |
| แม่ของเจ้าว่ากล่าว จึงได้กระทำกรรมที่หยาบ |
| คายเช่นนี้. |
| [๑๔๐๘] หญิงชั่วผู้เป็นเมียของพ่อ เป็นแม่บัง- |
| เกิดเกล้าของตัวฉัน พ่อจงขับไล่ไปเสียจาก |
| เรือนของตน เพราะแม่จะทำทุกข์อย่างอื่นมา |
| ให้พ่ออีก. |
| [๑๔๐๙] หญิงชั่วผู้เป็นเมียของพ่อ เป็นแม่บัง- |
| เกิดเกล้าของตัวฉัน ซึ่งมีใจบาปนั้น ถูก |
| ทรมานดังช้างพังที่นายควาญฝึกให้อยู่ในอำนาจ |
| แล้ว จงกลับมาเรือนเถิด. |
| จบ ตักกลชาดกที่ ๘ |