๘๖๙    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๘๗๑
แสดงคุณของมารดาบิดา   ห้ามการฆ่าบิดาได้ในเวลาที่จะตาย   คราวนั้น
ท่านเชื่อฟังถ้อยคำของเรา     ปฏิบัติบิดาจนตลอดชีวิต      แล้วไปเกิดใน
สวรรค์     โอวาทที่เราให้ไว้นี้นั้น     แม้ท่านไปเกิดในภพอื่นก็ไม่ละวาง
ด้วยเหตุนี้ท่านจึงไม่เชื่อถ้อยคำของภรรยา      ไม่ขับไล่บิดาออก  ในบัดนี้
อุบาสกนั้นทูลอาราธนาให้ตรัสเรื่องราว         พระองค์จึงทรงนำเอาเรื่อง
ในอดีตมาสาธก   ดังต่อไปนี้ :-
         ในอดีตกาล      เมื่อพระเจ้าพรหมทัตครองราชสมบัติอยู่ในนคร
พาราณสี.  ณ  บ้านของชาวกาสีตำบล  ๑       ตระกลแห่ง  ๑  มีบุตรน้อย
คนเดียว   ชื่อสวิฏฐกะ    เขาบำรุงเลี้ยงมารดาบิดาอยู่     ต่อมาเมื่อมารดา
ล่วงลับไปแล้ว   ก็บำรุงเลี้ยงบิดา  เรื่องทั้งหมดต่อไปนี้   เหมือนเนื้อเรื่อง
ปัจจุบันนั่นแหละ     ในที่นี้จะกล่าวแต่เนื้อความที่แปลก      ดังต่อไปนี้
ครั้งนั้น   หญิงนั้นกล่าวว่า    ท่านจงดูการกระทำของบิดาเถิด     เมื่อฉัน
กล่าวว่า   อย่าทำอย่างนี้ ๆ  ก็โกรธ.   แล้วกล่าวต่อไปว่า  ข้าแต่นาย  บิดา
ของท่านดุกับหยาบคาย     ก่อการทะเลาะอยู่เรื่อยแกแก่คร่ำคร่า     พยาธิ
เบียดเบียน  ไม่ช้าก็จักตาย     ฉันไม่อาจอยู่ร่วมเรือนกับแกได้     ในวัน
สองวันนี้แกต้องตายแน่   ท่านจงนำแกไปป่าช้าผีดิบขุดหลุมแล้วเอาแกใส่
เข้าไปในหลุม   เอาจอบทุบศีรษะให้ตาย   เอาฝุ่นกลบข้างบนแล้วจงมา.
         นายสวิฏฐกะถูกภรรยารบเร้าอยู่บ่อย ๆ   จึงกล่าวว่า   แน่ะหล่อน
ขึ้นชื่อว่าการฆ่าคน   เป็นกรรมหนัก    ฉันจักฆ่าบิดาอย่างไรได้.    นาง
หน้า ๘๗๐