๘๗๑    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๘๗๓
           ผักทอดยอด   ก็มิได้มี   พ่อต้องการอะไร    จึง
           ขุดหลุมอยู่คนเดียวในป่ากลางป่าช้าเช่นนี้เล่า.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า   น  ตกฺกลา   สนฺติ   ได้แก่   มันนก
ก็ไม่มี.   มันเทศ   ชื่อว่า   อาลุปานิ.   มันมือเสือ   ชื่อว่า   วิลาลิโย.
ผักทอดยอด  ชื่อว่า   กลมฺพานิ.
         ลำดับนั้น  บิดาได้กล่าวคาถาที่  ๒  ตอบบุตรว่า :-
                        แน่ะพ่อ  ปู่ของเจ้าทุพพลภาพมากแล้ว
           ถูกกองทุกข์อันเกิดจากโรคภัยหลายอย่างเบียด
           เบียน   วันนี้พ่อจะฝังปู่ของเจ้านั้นเสียในหลุม
           เพราะพ่อไม่ปรารถนาจะให้ปู่ของเจ้ามีชีวิตอยู่
           อย่างลำบากเลย.
         บรรดาบทเหล่านั้น     บทว่า   อเนกพฺยาธีหิ   คือ  ถูกทุกข์อัน
เกิดจากพยาธิหลายอย่างเบียดเบียนแล้ว.  บทว่า    น  หิสฺส  ตํ   ความว่า
เพราะว่า พ่อไม่ปรารถนาจะให้ปู่ของเจ้านั้นมีชีวิตอยู่อย่างลำบากเช่นนั้น
พ่อเข้าใจว่า      ความตายของปู่เท่านั้นประเสริฐกว่ามีชีวิตอยู่เห็นปานนี้
จึงจักฝังปู่ของเจ้านั้นเสียในหลุม.
         กุมารได้ฟังดังนั้น   จึงกล่าวกึ่งคาถาว่า:-
หน้า ๘๗๒