๘๗๒    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๘๗๔
                        พ่อได้ความดำริอันลามกนี้แล้ว      กระทำ
           กรรมที่หยาบช้า   อันล่วงเสียซึ่งประโยชน์.
         พึงทราบความแห่งคำอันเป็นคาถานั้นว่า        ข้าแต่พ่อท่านคิดว่า
เราจักเปลื้องบิดาออกจากทุกข์  จึงผูกไว้ด้วยมรณทุกข์   ชื่อว่า  กระทำ
กรรมอันหยาบช้า  อันล่วงเสียซึ่งประโยชน์  เพราะได้ความดำริอันลามก
นี้    และเพราะก้าวล่วงประโยชน์ด้วยอำนาจแห่งความดำรินั้นตั้งอยู่.
         ก็แหละ   ครั้นกล่าวอย่างนี้แล้วก็ฉวยจอบจากมือบิดา      ตั้งท่าจะ
ขุดหลุมอีกหลุมหนึ่งในที่ใกล้ ๆ กัน.  ลำดับนั้น  บิดาจึงเข้าไปถามกุมาร
นั้นว่า  ลูกรัก  เจ้าจะขุดหลุมทำไม ?   เมื่อกุมารจะตอบบิดา    ได้กล่าว
คาถาที่ ๓ ว่า :-
                        ข้าแต่พ่อ   เมื่อพ่อแก่ลง   ก็จักได้รับกรรม
           เช่นนี้จากลูกบ้าง     แม้ลูกเองก็จะอนุวัตรตาม
           เยี่ยงตระกูลนั้น   จักฝังพ่อเสียในหลุมบ้าง.
         พึงทราบเนื้อความแห่งคำอันเป็นคาถานั้นว่าข้าแต่พ่อแม้ลูกก็จัก
ฝังพ่อเสียในหลุมอีกหลุมหนึ่ง   ในเวลาที่พ่อแก่บ้าง       อธิบายว่า   พ่อ
เพราะเหตุนี้แล   เมื่อพ่อแก่ลง  ก็จักได้รับกรรมเช่นนี้  ในหลุมที่ขุดไว้นี้
จากตัวลูกบ้าง   แม้ลูกเองก็จะอนุวัตรตามเยี่ยงตระกูลนั้น   คือ   ที่พ่อให้
หน้า ๘๗๓