ธรรมปาลกุมาร    เรารู้    แต่ไม่มีใครตายแต่ยังหนุ่ม    ตายกัน
เมื่อแก่แล้วทั้งนั้น.
         มาณพทั้งหลาย   สังขารทั้งปวง  ไม่เที่ยง  มีแล้วกลับไม่มี  มิใช่
หรือ ?
         ธรรมปาลกุมาร   จริง   สังขารไม่เที่ยง   แต่สัตว์ทั้งหลาย ไม่ตาย
แต่ยังหนุ่ม   ตายกันเมื่อแก่แล้ว    ถึงซึ่งความไม่เที่ยง.
         มาณพทั้งหลาย   แน่ะเพื่อนธรรมปาละ   ในเรือนของท่านไม่มี
ใครตายหรือ ?
         ธรรมปาลกุมาร   ที่ตายแต่ยังหนุ่มไม่มี   มีแต่ตายกันเมื่อแก่แล้ว
ทั้งนั้น.
         มาณพทั้งหลาย  ข้อนี้เป็นประเพณีแห่งตระกูลของท่านหรือ ?
         ธรรมปาลกุมาร  ถูกแล้ว   เป็นประเพณีแห่งตระกูลของเรา.
         มาณพทั้งหลาย  ได้ฟังถ้อยคำของธรรมปาลกุมารดังนั้นแล้ว  จึง
พากันบอกแก่อาจารย์  อาจารย์เรียกธรรมปาลกุมารมาถามว่า  พ่อธรรม-
ปาละ.   ได้ยินว่า   ในตระกูลของท่าน   คนไม่ตายกันแต่ยังหนุ่ม   จริง
หรือ ?   ธรรมปาลกุมารตอบว่า   จริง   ท่านอาจารย์   อาจารย์ฟังคำของ
เขา    แล้วคิดว่า   กุมารนี้พูดอัศจรรย์เหลือเกิน   เราจักไปสำนักบิดาของ
กุมารนี้ถามดู   ถ้าเป็นจริง  เราจักบำเพ็ญธรรมเช่นนั้นบ้าง  อาจารย์นั้น
ครั้นทำฌาปนกิจศพบุตรเสร็จแล้ว     ล่วงมาได้   ๗ , ๘  วัน    ได้เรียก