แล้วจึงประมาท.   อีกอย่างหนึ่ง   บุคคลใดได้สิริน่าใคร่   น่าชอบใจแล้ว
จึงประมาท     คุณความดีอย่างใดอย่างหนึ่ง    บรรดาคุณความดีเหล่านี้.
บทว่า  อปฺปปญฺโ  ได้แก่ไม่มีปัญญา. บทว่า  ตํ  ทิตฺตรูปํ   วิสเม   จรนฺตํ
ความว่า    ดิฉันเว้นคนที่มีสภาพร้อนรนประพฤติไม่สม่ำเสมอ     มีกาย
ทุจริตเป็นต้น       เป็นประเภทเหมือนมนุษย์หรือบุคคลผู้มีความสะอาด
โดยกำเนิด    เว้นหลุมคูถแต่ไกลฉะนั้น.   บทว่า    อญฺโ    อญฺสฺส
การโก    ความว่า   เป็นเช่นนี้  ชายที่ชื่อว่า   สร้างโชคสร้างเคราะห์ให้คน
อื่นไม่มี   ผู้ใดผู้หนึ่งก็สร้างโชคหรือเคราะห์ให้แก่ตนดังนี้.
         พระมหาสัตว์ครั้นกล่าวถามอย่างนี้            และได้ฟังคำตอบของ
สิริเทพธิดาแล้วชื่นชม  จึงได้กล่าวว่า  แท่นเตียงนอนนี้เหมาะสมสำหรับ
เธอและที่นั่งก็เหมาะสมสำหรับเธอทีเดียว  เพราะฉะนั้น  ขอเชิญนั่งบน
ที่นั่งและนอนบนแท่นเถิด.      นางอยู่    ณ  ที่นั้นแล้วรุ่งเช้าก็ออกไปที่
เทวโลกชั้นจาตุมมหาราชิกา    ได้อาบน้ำที่สระอโนดาดก่อน.     ที่นอน
แม้แห่งนั้นจึงเกิดมีชื่อว่า    สิริสยนะ    เพราะว่านางสิริเทพธิดาใช้นอน
ก่อนคนอื่น.    นี้คือวงศ์ประวัติของสิริสยนะ    คือที่นอนที่เป็นมิ่งขวัญ.
ด้วยเหตุนี้เขาจึงเรียกกันว่าสิริสยนะ    ที่นอนที่เป็นมิ่งขวัญมาจนตราบ
เท่าทุกวันนี้.
         พระศาสดาครั้นทรงนำพระธรรมเทศนานี้มาแล้ว   ทรงประมวล
ชาดกไว้ว่า   สิริเทพธิดาในครั้งนั้น    ได้แก่พระอุบลวรรณา     ในบัดนี้
ส่วนสุจิปริวารเศรษฐีคือเราตถาคต    ฉะนี้แล.
                         จบ  อรรถกถาสิริกาลกรรณิชาดกที่  ๗