| ธรรมแลย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม ธรรม |
| ที่บุคคลประพฤติดีแล้ว ย่อมนำสุขมาให้ นี้ |
| เป็นอานิสงส์ ในธรรมที่ประพฤติดีแล้ว ผู้ |
| ประพฤติธรรมย่อมไม่ไปสู่ทุคติ. |
| ธรรมแลย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม |
| เหมือนร่มใหญ่ในฤดูฝน ฉะนั้น ธรรมปาละ- |
| บุตรของเรา อันธรรมคุ้มครองแล้ว กระดูกที่ |
| ท่านนำเอามานี้ เป็นกระดูกสัตว์อื่น บุตรของ |
| เรายังมีความสุข. |
| บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า รกฺขติ ความว่า ธรรมดาว่า ธรรม |
| ที่บุคคลรักษาแล้วนี้ ย่อมกลับรักษาซึ่งบุคคลผู้มีธรรมอันตนรักษา |
| แล้ว. บทว่า สุขมาวหาติ คือ ย่อมนำสุขในเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย |
| กับนิพพานสุขมาให้. บทว่า น ทุคฺคตึ คือย่อมไม่ไปสู่ทุคติ อัน |
| ต่างด้วยทุคติมีนรกเป็นต้น. |
| พราหมณ์นั้นแสดงว่า ดูก่อนพราหมณ์ พวกเรารักษาธรรม |
| อย่างนี้ แม้ธรรมก็รักษาพวกเราเหมือนกัน. บทว่า ธมฺเมน คุตฺโต |
| คืออันธรรมที่ตนรักษาอันเช่นกับด้วยร่มใหญ่คุ้มครองแล้ว. บทว่า |
| อสฺญสฺส อฏีนิ ความว่า ก็กระดูกที่ท่านนำมานี้ จักเป็นกระดูก |