๘๙๐    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๘๙๒
                        ธรรมแลย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม   ธรรม
           ที่บุคคลประพฤติดีแล้ว   ย่อมนำสุขมาให้   นี้
           เป็นอานิสงส์     ในธรรมที่ประพฤติดีแล้ว    ผู้
           ประพฤติธรรมย่อมไม่ไปสู่ทุคติ.
                        ธรรมแลย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม
           เหมือนร่มใหญ่ในฤดูฝน  ฉะนั้น   ธรรมปาละ-
           บุตรของเรา  อันธรรมคุ้มครองแล้ว    กระดูกที่
           ท่านนำเอามานี้  เป็นกระดูกสัตว์อื่น   บุตรของ
           เรายังมีความสุข.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า  รกฺขติ   ความว่า   ธรรมดาว่า   ธรรม
ที่บุคคลรักษาแล้วนี้       ย่อมกลับรักษาซึ่งบุคคลผู้มีธรรมอันตนรักษา
แล้ว.   บทว่า   สุขมาวหาติ   คือ  ย่อมนำสุขในเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย
กับนิพพานสุขมาให้.   บทว่า    น    ทุคฺคตึ     คือย่อมไม่ไปสู่ทุคติ     อัน
ต่างด้วยทุคติมีนรกเป็นต้น.
         พราหมณ์นั้นแสดงว่า    ดูก่อนพราหมณ์    พวกเรารักษาธรรม
อย่างนี้    แม้ธรรมก็รักษาพวกเราเหมือนกัน.   บทว่า   ธมฺเมน   คุตฺโต
คืออันธรรมที่ตนรักษาอันเช่นกับด้วยร่มใหญ่คุ้มครองแล้ว.      บทว่า
อสฺญสฺส   อฏ€ีนิ   ความว่า   ก็กระดูกที่ท่านนำมานี้    จักเป็นกระดูก
หน้า ๘๙๑