๑๐.  กุกกุฏชาดก

ว่าด้วยพ้นศัตรูเพราะรู้เท่านั้น

         [๑๔๒๒]   บุคคลไม่พึงคุ้นเคยในคนทำบาป    คน
           มักพูดเหลาะแหละ      คนมีปัญญาคิดแต่ประ-
           โยชน์ตน  คนแสร้งทำสงบเสงี่ยมแต่ภายนอก.
         [๑๔๒๓]   มีคนพวก   ๑  มีปกติเหมือนโคกระหาย
           น้ำทำทีเหมือนจะกล้ำกลืนมิตรด้วยวาจา  แต่ไม่
           ใช้ด้วยการงาน   ไม่ควรคุ้นเคยในคนเช่นนี้.
         [๑๔๒๔]   คนพวก   ๑   เป็นคนชูมือเปล่า   พัวพัน
           อยู่แต่ด้วยวาจา    เป็นมนุษย์กระพี้   ไม่มีความ
           กตัญญู   ไม่ควรนั่งใกล้คนเช่นนั้น.
         [๑๔๒๕]   บุคคลไม่ควรคุ้นเคยต่อสตรีหรือบุรุษผู้
           มีจิตกลับกลอก     ไม่ทำความเกี่ยวข้องให้แจ้ง-
           ชัดด้วยเหตุต่าง  ๆ.
         [๑๔๒๖]   ไม่ควรคุ้นเคยกับบุคคล      ผู้หยั่งลงสู่
           กรรมอันไม่ประเสริฐ  เป็นคนไม่แน่นอน  กำ-