| จัดคนไม่เหลือกหน้า เหมือนดาบที่เขาลับแล้ว |
| ปกปิดไว้ ฉะนั้น. |
| [๑๔๒๗] คนบางพวกในโลกนี้ คอยเพ่งโทษ |
| เข้าไปหาด้วยอุบายต่าง ๆ ด้วยคำพูดอันคมคาย |
| ซึ่งไม่ตรงกับน้ำใจ ด้วยสามารถแห่งคนเทียม |
| มิตร แม้คนเช่นนี้ก็ไม่ควรคุ้นเคย. |
| [๑๔๒๘] คนมีความคิดชั่วเช่นนั้น พบเห็นอามิส |
| หรือทรัพย์เข้า ณ ที่ใด ย่อมคิดประทุษร้าย |
| และครั้นได้แล้วก็ละสหายนั้นไป. |
| [๑๔๒๙] มีคนจำนวนมากที่ปลอมเป็นมิตรมาคบ |
| หา บุคคลพึงละบุรุษชั่วเหล่านั้นเสีย เหมือน |
| ไก่ละเหยี่ยว ฉะนั้น. |
| [๑๔๓๐] อนึ่ง บุคคลใดไม่รู้เท่าเหตุที่เกิดขึ้นได้ |
| ฉับพลัน หลงไปตามอำนาจศัตรู บุคคลนั้น |
| ย่อมเดือดร้อนในภายหลัง. |
| [๑๔๓๑] ส่วนบุคคลใดรู้เท่าทันเหตุที่เกิดขึ้นได้ |
| ฉับพลัน บุคคลนั้นย่อมพ้นจากการเบียดเบียน |
๘๙๓
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๘๙๕ 