ของศัตรู  เหมือนไก่พ้นจากเหยี่ยว   ฉะนั้น.
         [๑๔๓๒]   คนผู้มีปัญญาเครื่องพิจารณา    ควรเว้น
           บุคคลผู้ไม่ตั้งอยู่ในธรรม    มักทำการกำจัดอยู่
           เป็นนิตย์  เหมือนแร้วที่เขาดักไว้ในป่าเช่นนั้น
           เสียให้ห่างไกล       เหมือนไก่ในป่าไผ่ละเว้น
           เหยี่ยว  ฉะนั้น.
                          จบ  กุกกุฏชาดกที่  ๑๐

อรรถกถากุกกุฏชาดกที่  ๑๐

         พระศาสดาเมื่อประทับอยู่    ณ  พระวิหารเวฬุวัน     ทรงปรารภ
ความพยายามปลงพระชนม์  จึงตรัสเรื่องนี้    มีคำเริ่มต้นว่า  นาสฺมเส
กตปาปมฺหิ   ดังนี้.
         ความย่อว่า    ภิกษุทั้งหลายสนทนากันในธรรมสภาถึงความไม่ดี
ของพระเทวทัตว่า  อาวุโสทั้งหลาย  พระเทวทัตทำอุบายเพื่อจะปลงพระ-
ชนม์พระทศพล   ด้วยการวางนายขมังธนูเป็น.      พระศาสดาเสด็จมา
ตรัสถามว่า    ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย    บัดนี้พวกเธอนั่งสนทนากันถึงเรื่อง
อะไร ?  เมื่อภิกษุเหล่านั้นกราบทูลให้ทรงทราบแล้ว    ตรัสว่า    ดูก่อน
ภิกษุทั้งหลาย   มิใช่แต่ในบัดนี้เท่านั้นที่พระเทวทัตพยายามฆ่าเรา   แม้