ในกาลก่อนพระเทวทัตก็พยายามฆ่าเราเหมือนกัน    แล้วได้ทรงนำเอา
เรื่องในอดีตมาสาธก  ดังต่อไปนี้ :-
         ในอดีตกาล  พระราชาทรงพระนามว่าโกสัมพิกะครองราชสมบัติ
อยู่ในพระนครโกสัมพี.   ครั้งนั้นพระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็นไก่ ณ
ป่าไผ่แห่งหนึ่ง   มีไก่หลายร้อยเป็นบริวารอยู่ในป่า.   เหยี่ยวตัวหนึ่งอยู่
ณ  ที่ใกล้  ๆ  กันนั้น   มันใช้อุบายจับไก่กินทีละตัว ๆ กินจนหมด  นอก
จากพระโพธิสัตว์อยู่ตัวเดียว  เป็นผู้ไม่ประมาท  เที่ยวหาอาหารตามเวลา
แล้วก็เข้าไปอยู่  ณ  เชิงไผ่.     เหยี่ยวนั้นไม่อาจจับไก่พระโพธิสัตว์นั้นได้
จึงคิดว่า  เราจักใช้อุบายอย่างหนึ่งล่อลวงจับไก่นั้นกินให้ได้.    แล้วเข้า
ไปแอบอยู่ที่กิ่งไม้ใกล้ ๆ  กันนั้น  กล่าวว่า    แน่ะพญาไก่ผู้เพื่อน  ท่าน
กลัวเราเพราะเหตุไร ?  เราต้องการทำความคุ้นเคยกับท่าน   ประเทศชื่อ
โน้นสมบูรณ์ด้วยอาการ    เราทั้งสองไปหาอาหารกันที่นั้น   แล้วจักอยู่
อย่างมีความรักใคร่กันและกัน.
         ลำดับนั้น   พระโพธิสัตว์กล่าวกะเหยี่ยวว่า  แน่ะเพื่อนเราจะมี
ความคุ้นเคยกะเจ้าไม่ได้   เจ้าไปเถิด.   เหยี่ยวถามว่า   แน่ะเพื่อน  ท่าน
ไม่เชื่อเราเพราะเราเคยทำความชั่วมาแล้ว.    ตั้งแต่นี้ไปเราจักไม่ทำเช่น
นั้นอีก      พระโพธิสัตว์ตอบว่า   เราไม่ต้องการสหายเช่นเจ้า   เจ้าจงไป
เสียเถิด.   พระโพธิสัตว์ห้ามเหยี่ยวทำนองนี้ถึง  ๓  ครั้ง  แล้วส่งเสียงขัน
ก้องป่าว่า  ใคร ๆ     ไม่ควรทำความคุ้นเคยกับผู้ที่ประกอบด้วยลักษณะ