| เช่นนี้ ดังนี้ เมื่อเทวดาทั้งหลายพากันแซ่ซ้องสาธุการ เมื่อจะเริ่ม |
| ธรรมกถาได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า :- |
| บุคคลไม่พึงคุ้นเคยในคนทำบาป คน |
| มักพูดเหลาะแหละ คนมีปัญญาคิดแต่ประ- |
| โยชน์ตน คนแสร้งทำสงบเสงี่ยมแต่ภายนอก. |
| มีคนพวก ๑ มีปกติเหมือนโคกระหาย |
| น้ำ ทำที่เหมือนจะกล้ำกลืนมิตรด้วยวาจา แต่ |
| ไม่ใช่ด้วยการงานไม่ควรคุ้นเคยในคนเช่นนั้น. |
| คนพวก ๑ เป็นคนชูมือเปล่า พัวพัน |
| อยู่แต่ด้วยวาจา เป็นมนุษย์กระพี้ ไม่มีความ |
| กตัญญู ไม่ควรนั่งใกล้คนเช่นนั้น. |
| บุคคลไม่ควรคุ้นเคยต่อสตรีหรือบุรุษผู้ |
| มีจิตกลับกลอก ไม่ทำความเกี่ยวข้องให้แจ้ง- |
| ชัดด้วยเหตุต่าง ๆ. |
| ไม่ควรคุ้นเคยกับบุคคล ผู้หยั่งลงสู่ |
| ธรรมอันไม่ประเสริฐ เป็นคนไม่แน่นอน กำ- |
| จัดคนไม่เลือกหน้า เหมือนดาบที่เขาลับแล้ว |
| ปกปิดไว้ ฉะนั้น. |
๘๙๖
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๘๙๘ 