๙๐๐    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๙๐๒
คือ  เห็น ณ ที่ใดในเรือนของสหาย.     บทว่า   ทุพฺภึ  กโรติ   ได้แก่
ให้จิตคิดประทุษร้ายเกิดขึ้น คือ นำทรัพย์นั้นไป. บทว่า  ตญฺจ หิตฺวาน
คือ  ครั้นได้ก็ละสหายแม้นั้นไป.
         พญาไก่ได้กล่าวคาถา ๗  คาถาด้วยประการดังนี้ :-
         พระศาสดาผู้เป็นธรรมราชา     ได้ทรงภาษิตอภิสัมพุทธคาถา  ๔
คาถาดังนี้ว่า :-
                        มีคนเป็นจำนวนมาก   ที่ปลอมเป็นมิตร
           มาคบหา      บุคคลพึงละบุรุษชั่วเหล่านั้นเสีย
           เหมือนไก่ละเหยี่ยว  ฉะนั้น.
                        อนึ่ง    บุคคลใดไม่รู้เท่าเหตุที่เกิดขึ้นได้
           ฉับพลัน   หลงไปตามอำนาจศัตรู    บุคคลนั้น
           ย่อมเดือนร้อนในภายหลัง.
                        ส่วนบุคคลใดรู้เท่าทันเหตุที่เกิดขึ้นได้
           ฉับพลัน  บุคคลนั้นย่อมพ้นจากการเบียดเบียน
           ของศัตรู  เหมือนไก่พ้นจากเหยี่ยว   ฉะนั้น.
                        คนผู้มีปัญญาเครื่องพิจารณา   ควรเว้น
           บุคคลผู้ไม่ตั้งอยู่ในธรรม    มักทำการกำจัดอยู่
           เป็นนิตย์ เหมือนแร้วที่เขาดักไว้ในป่า  เช่นนั้น
หน้า ๙๐๑