[๑๔๔๐]   น่าสรรเสริญ  ท่านมารดเราผู้เร่าร้อนให้
           สงบระงับดับความกระวนกระวายทั้งปวงได้
           เหมือนบุคคลดับไฟที่ติดเปรียบด้วยน้ำฉะนั้น.
         [๑๔๔๑]   ท่านได้ถอนลูกศรที่เสียบแทงหทัยของ
           เราออกได้แล้ว      ได้บรรเทาความโศกถึงบุตร
           ของเราผู้ถูกความโศกครอบงำแล้วหนอ.
         [๑๔๔๒]   ดูก่อนมาณพ    เราเป็นผู้ถอนลูกศรได้
           แล้ว  ปราศจากความโศก  ไม่มีความขุ่นมัว เรา
           จะไม่เศร้าโศก      จะไม่ร้องไห้     เพราะได้ฟัง
           ถ้อยคำของท่าน.
                          จบ  มัฏฐกุณฑลิชาดกที่  ๑๑

อรรถกถามัฏฐกุณฑลิชาดกที่  ๑๑

         พระศาสดาเมื่อประทับอยู่   ณ    พระวิหารเชตวัน  ทรงปรารภ
กุฎุมพีผู้หนึ่งซึ่งลูกตาย   จึงตรัสเรื่องนี้มีคำเริ่มต้นว่า  อลงฺกโต  มฏฺ€-
กุณฑลี  ดังนี้.
         ได้ยินว่า   ในพระนครสาวัตถี   บุตรน้อยน่ารักของกุฎุมพีผู้เป็น
พุทธอุปฐากคนหนึ่งได้ตายลง      กุฎุมพีเพียบด้วยความเศร้าโศกถึงบุตร