| พระศาสดาผู้ตรัสรู้แล้ว ได้ตรัสด้วยคาถาที่มาณพฟังดังนั้นแล้ว |
| จึงได้กล่าวคาถา ว่า :- |
| พระจันทร์และพระอาทิตย์ทั้ง ๒ งาม |
| ผ่องใสอยู่ในวิถีทั้ง ๒ ลอยไปในอากาศ รถ |
| ทองของเราย่อมงามด้วยพระจันทร์ และพระ- |
| อาทิตย์นั้นอันเป็นคู่ล้อ. |
| พราหมณ์ จึงกล่าวคาถาที่เหลือต่อจากนั้น ว่า :- |
| ดูก่อนมาณพ ท่านเป็นพาลแท้ ท่านได้ |
| ปรารถนาสิ่งที่เขาไม่ปรารถนากัน เราเข้าใจ |
| ว่าท่านนั้นจักตายเสียเปล่า ท่านจักไม่ได้ |
| พระจันทร์และพระอาทิตย์เลย. |
| พึงทราบอธิบายในคาถาที่พราหมณ์กล่าว. |
| บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อปตฺถยํ แปลว่า อันเขาไม่พึง |
| ปรารถนากัน. |
| ลำดับนั้น มาณพ จึงได้กล่าวคาถา ว่า :- |
| แม้ความอุทัยแลอัสดงของพระจันทร์ |
| และพระอาทิตย์นั้นก็ยังปรากฏอยู่ สีสรร |