๙๐๘    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๙๑๐
         พระศาสดาผู้ตรัสรู้แล้ว   ได้ตรัสด้วยคาถาที่มาณพฟังดังนั้นแล้ว
จึงได้กล่าวคาถา ว่า :-
                        พระจันทร์และพระอาทิตย์ทั้ง  ๒     งาม
           ผ่องใสอยู่ในวิถีทั้ง  ๒  ลอยไปในอากาศ    รถ
           ทองของเราย่อมงามด้วยพระจันทร์   และพระ-
           อาทิตย์นั้นอันเป็นคู่ล้อ.
         พราหมณ์   จึงกล่าวคาถาที่เหลือต่อจากนั้น  ว่า :-
                        ดูก่อนมาณพ  ท่านเป็นพาลแท้  ท่านได้
           ปรารถนาสิ่งที่เขาไม่ปรารถนากัน   เราเข้าใจ
           ว่าท่านนั้นจักตายเสียเปล่า        ท่านจักไม่ได้
           พระจันทร์และพระอาทิตย์เลย.
         พึงทราบอธิบายในคาถาที่พราหมณ์กล่าว.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า   อปตฺถยํ   แปลว่า    อันเขาไม่พึง
ปรารถนากัน.
         ลำดับนั้น   มาณพ  จึงได้กล่าวคาถา ว่า :-
                        แม้ความอุทัยแลอัสดงของพระจันทร์
           และพระอาทิตย์นั้นก็ยังปรากฏอยู่       สีสรร
หน้า ๙๐๙