| [๘๙๐] หญิง ๔ คนเห็นนรชนผู้ประเสริฐ แม้ |
| อย่างนี้แล้ว ชักนำด้วยวาจาอ่อนหวาน เหมือน |
| นางแมวชักนำไก่ ฉะนั้น. |
| [๘๙๑] ก็ผู้ใดรู้ไม่เท่าทัน เหตุที่เกิดขึ้นโดยฉับ- |
| พลัน ผู้นั้นจะตกอยู่ในอำนาจของศัตรู และ |
| เดือดร้อนภายหลัง. |
| [๘๙๒] ส่วนผู้ใดรู้ทันเหตุที่เกิดขึ้น โดยฉับพลัน |
| ผู้นั้นจะพ้นจากเบียดเบียนของศัตรู เหมือนไก่ |
| พ้นจากนางแมว ฉะนั้น. |
| จบ กุกกุฏชาดกที่ ๘ |
| |
| อรรถกถากุกกุฏชาดกที่ ๘ |
| |
| พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน ทรงปรารภภิกษุ |
| ผู้กระสันจะสึกรูปหนึ่ง ตรัสเรื่องนี้มีคำเริ่มต้นว่า สุจิตฺตปตฺตจฺฉาทน |
| ดังนี้ |
| ความย่อว่า พระศาสดาตรัสถามภิกษุนั้นว่า เหตุไฉน ? เธอ |
| จึงกระสันอยากสึก. เมื่อเธอทูลว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพระองค์ |
| เห็นหญิงคนหนึ่ง ผู้ประดับประดาตกแต่งตัวแล้ว จึงกระสันอยากสึก |