โง่เขลายิ่งกว่าท่าน        เราปรารถนาผู้ตายไปยัง
           ปรโลกแล้ว      เหมือนเด็กร้องไห้อยากได้พระ-
           จันทร์ฉะนั้น.
         บรรดาบทเหล่านั้น   สองบทว่า   จนฺทํ   วิย  ทารโก   ความว่า
เด็กชาวบ้านวัยหนุ่ม  พึงร้องไห้เพื่อต้องการพระจันทร์ด้วยกล่าวว่า ท่าน
ทั้งหลายจงให้พระจันทร์แก่เราเถิด  ดังนี้  ฉันใด   แม้เราก็ปรารถนาผู้ตาย
ไปยังปรโลกแล้วฉันนั้นเหมือนกัน.
         พราหมณ์หายเศร้าโศกด้วยถ้อยคำของมาณพ     เมื่อจะกล่าวชม
เชยมาณพ   จึงได้กล่าวคาถาที่เหลือว่า :-
                        น่าสรรเสริญ  ท่านมารดเราผู้เร่าร้อนให้
           สงบระงับดับความกระวนกระวายทั้งปวงได้
           เหมือนบุคคลดับไฟที่ติดเปรียบด้วยน้ำฉะนั้น.
                        ท่านได้ถอนลูกศรที่เสียบแทงหทัยของ
           เราออกได้แล้ว    ได้บรรเทาความโศกถึงบุตร
           ของเราผู้ถูกความโศกครอบงำแล้วหนอ.
                     ดูก่อนมาณพ    เราเป็นผู้ถอนลูกศรได้
           แล้ว  ปราศจากความโศก ไม่มีความขุ่นมัว เรา