พฤติธรรม    เมื่อคนตั้งแสนฆ่าสัตว์มาบูชาแก่
           คนผู้ควรบูชาจำนวนพัน  อิสรภาพนับตั้งแสน
           นั้น      ย่อมไม่ถึงแม้เสี้ยวแห่งผลทานของตน
           เข็ญใจผู้ยังไทยธรรมให้เกิดโดยชอบให้อยู่.
         [๑๔๕๑]   เพราะเหตุ ?   ยัญนี้ก็ไพบูลย์มีค่ามาก
           จึงไม่เท่าค่าแห่งผลทานที่บุคคลให้โดยชอบ
           ธรรมเล่า     ไฉนอิสรภาพนับด้วยแสนของผู้
           ที่บูชามากมายหลายพันนั้น  จึงไม้เท่าแม้ส่วน
           เสี้ยวแห่งผลทานของคนเข็ญใจผู้ยังไทยธรรม
           ให้เกิดโดยชอบให้อยู่.
         [๑๔๕๒]   เพราะว่าคนบางคนตั้งอยู่ในกาย  กรรม
           เป็นต้น  อันไม่เสมอกัน   ทำสัตว์ให้ลำบากบ้าง
           ฆ่าให้ตายบ้าง   ทำให้เศร้าโศกบ้าง    แล้วจึงให้
           ทานทักษิณาทานนั้น     มีหน้าชุ่มไปด้วยน้ำตา
           พร้อมทั้งอาชญา  จึงไม่เท่าถึงส่วนเสี้ยวแห่งผล
           ทานที่บุคคลให้แล้วโดยชอบธรรม  เพราะอย่าง
           นี้อิสรภาพนับด้วยแสน    ของผู้ที่บูชามากมาย
           หลายพันเหล่านั้น   จึงไม่เท่าถึงส่วนเสี้ยวแห่ง