เสี้ยวแห่งผลทานของตนเข็ญใจผู้ยังไทยธรรม
           ให้เกิดโดยชอบให้อยู่.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า   ยญฺโ  ความว่า   การให้และการ
บูชา.  ชื่อว่าไพบูลย์ด้วยสามารถแห่งการบริจาคทรัพย์นับด้วยแสน  และ
ชื่อว่ามีค่ามาก  เพราะมีผลไพบูลย์  บทว่า   สเมน   ทินฺนสฺส    ความว่า
เพราะเหตุไรจึงไม่เท่าค่าแห่งผลทานที่บุคคลให้โดยชอบธรรมเล่า ?  บทว่า
กถํ    สหสฺสานํ     ความว่า    ดูก่อนพราหมณ์   ไฉนอิสรภาพนับด้วยแสน
ของคนที่บูชาจำนวนพัน ๆ คือ    ของคนจำนวนมากมายหลายพัน     จง
ไม่ถึงเสี้ยวที่  ๖  แห่งผลทานของทุคคตมนุษย์คนเดียว   ผู้ยังไทยธรรม
ให้เกิดโดยธรรมแล้วให้อยู่.
         ลำดับนั้น    ปัญจสิขเทพบุตรเมื่อจะกล่าวแก่เศรษฐีนั้น  ได้กล่าว
คาถาสุดท้ายว่า :-
                        เพราะว่าคนบางพวกตั้งอยู่ในกายกรรม
           เป็นต้น  อันไม่เสมอกัน  ทำสัตว์ให้ลำบากบ้าง
           ฆ่าให้ตายบ้าง   ทำให้เศร้าโศกบ้าง    แล้วจึงให้
           ทาน    ทักขิณาทานนั้น. มีหน้าชุ่มไปด้วยน้ำตา
           พร้อมทั้งอาชญา  จึงไม่เท่าถึงส่วนเสี้ยวแห่งผล
           ทานที่บุคคลให้แล้วโดยชอบธรรม เพราะอย่าง
           นี้อิสรภาพนับด้วยแสน    ของผู้ที่บูชามากมาย