หลายพันเหล่านั้น   จึงไม่เท่าถึงส่วนเสี้ยวแห่ง
           ผลทานของคนเข็ญใจผู้ยังไทยธรรมให้เกิดโดย
           ชอบให้อยู่.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า   วิสเม   คือ   ตั้งอยู่ในกายกรรมเป็น
ต้นอันไม่เสมอกัน.  บทว่า  ฆตฺวา  คือ  ทำสัตว์ให้ลำบาก.  บทว่า  วธิตฺวา
คือ  ทำสัตว์ให้ตาย.   บทว่า  โสจยิตฺวา   คือ  ทำสัตว์ให้มีความเศร้าโศก.
         เศรษฐีนั้น     ฟังธรรมกถาของปัญจสิขเทพบุตรแล้ว     กล่าวว่า
ถ้าเช่นนั้นไปเถิดท่านจงเข้าไปนั่งในเรือน   จะให้หน่อยหนึ่ง    ปัญจสิข-
เทพบุตรได้ไปนั่งในสำนักของพราหมณ์เหล่านั้น  ลำดับนั้น  พิลารโกสิย
เศรษฐีเรียกทาสีคน ๑   มาสั่งว่า     เจ้าจงให้ข้าวลีบแก่พราหมณ์เหล่านี้
คนละทะนาน       นางทาสีถือทะนานข้าวเปลือกเข้าไปหาพราหมณ์แล้ว
กล่าวว่า    ท่านทั้งหลายจงเอาข้าวเปลือกเหล่านี้ไปหุงกิน  ณ ที่ใดที่หนึ่ง
พราหมณ์ทั้งหลายกล่าวว่า      พวกเราไม่ต้องการข้าวเปลือก     พวกเรา
ไม่จับต้องข้าวเปลือก  นางทาสีบอกเศรษฐีว่า ได้ยินว่าพราหมณ์ทั้งหลาย
ไม่จับต้องข้าวเปลือก     เศรษฐีกล่าวว่า    ถ้าเช่นนั้นเจ้าจงให้ข้าวสารแก่
พราหมณ์เหล่านั้น     นางทาสีได้ถือเอาข้าวสารไปให้พวกพราหมณ์แล้ว
กล่าวว่า      ท่านพราหมณ์ทั้งหลาย      ขอพวกท่านจงรับเอาข้าวสารเถิด
พราหมณ์ทั้งหลายกล่าวว่า   พวกเราไม่รับของดิบ    นางทาสีบอกเศรษฐี
ว่า   ข้าแต่นายได้ยินว่า  พราหมณ์ทั้งหลายไม่รับของบิดา  เศรษฐีกล่าวว่า