ถ้าเช่นนั้น          เจ้าจงคดข้าวสำหรับโคกินใส่กระโหลกไปให้แก่พวก
พราหมณ์เหล่านั้น     นางทาสีได้คดข้าวสุกสำหรับโคกินใส่กระโหลกไป
ให้พราหมณ์เหล่านั้นแล้ว    พราหมณ์ทั้ง   ๕   ปั้นข้าวเป็นคำ ๆ ใส่ปาก
ทำให้ข้าวติดคอแล้วกลอกตาไปมานอนทำเป็นตายหมดความรู้สึก    ทาสี
เห็นดังนั้นคิดว่า   พราหมณ์จักตาย.  จึงกลัวไปบอกเศรษฐีว่า   ข้าแต่นาย
พราหมณ์เหล่านั้น  ไม่อาจจะกลืนข้าวสำหรับโคได้ตายหมดแล้ว.
         เศรษฐีนั้นคิดว่า   คราวนี้คนทั้งหลายจักติเตียนเราว่า   เศรษฐีนี้
มีใจชั่ว         ให้นางทาสีให้ข้าวสำหรับโคแก่พวกพราหมณ์ผู้สุขุมาลชาติ
พวกพราหมณ์เหล่านั้นไม่อาจกลืนข้าวนั้นได้    จึงตายหมด    ลำดับนั้น
เศรษฐีจึงกล่าวกะทาสีว่า        เจ้าจงรีบไปเอาข้าวสำหรับโคในกระโหลก
เหล่านั้นมาเสีย   แล้วจงคดข้าวสาลีที่โอชารสไปให้ใหม่    นางได้กระทำ
ตามนั้นแล้ว     เศรษฐีเรียกพวกคนเดินถนนมาบอกว่า     เราให้ทาสีนำ
อาหารตามที่เราเคยบริโภคไปให้พวกพราหมณ์เหล่านี้    พราหมณ์เหล่านั้น
มีความโลภบริโภคคำใหญ่ ๆ จึงติดคอตาย     ท่านทั้งหลายจงรู้ว่า เราไม่มี
ความผิด   แล้วให้ประชุมบริษัท.
         เมื่อมหาชนประชุมกันแล้ว พราหมณ์ทั้งหลายลุกขึ้นแลดูมหาชน
แล้วกล่าวว่า   ท่านทั้งหลายจงดูเศรษฐีนี้กล่าวเท็จ   เศรษฐีกล่าวว่าได้ให้
ข้าวสำหรับตนบริโภคแก่พวกเรา     ความจริงเศรษฐีได้ให้ข้าวสำหรับโค
กินแก่พวกเราก่อน   เมื่อพวกเราทำเป็นนอนตาย  จึงให้ทาสีไปคดข้าวนี้