ส่งมาให้    กล่าวดังนี้แล้วจึงคายข้าวที่อมไว้ในปากลงบนพื้นดินแสดงแก่
มหาชน    มหาชนพากันติเตียนเศรษฐีว่า    แน่ะคนอันธพาลเจ้าทำวงศ์
ตระกูลของตนให้พินาศ    ให้เผาโรงทาน    ให้จับคอพวกยาจกขับไล่ไป
บัดนี้เมื่อจะให้ข้าวแก่พวกพราหมณ์สุขุมาลชาติเหล่านี้  ได้เอาข้าวสำหรับ
โคกินให้   เมื่อเจ้าจะไปปรโลก    เห็นจะเอาสมบัติในเรือนของเจ้าผูกคอ
ไปด้วยกระมัง.
         ขณะนั้น  ท้าวสักกะถามมหาชนว่า  ท่านทั้งหลายรู้ไหมว่าทรัพย์
ในเรือนนี้เป็นของใคร   มหาชนตอบว่าไม่รู้  ท้าวสักถะถามว่า  พวกท่าน
เคยได้ยินไหมว่าครั้งกระโน้น ในพระนครนี้มีมหาเศรษฐี เมืองพาราณสี
สร้างโรงทานแล้วบำเพ็ญทานเป็นการใหญ่     มหาชนตอบว่า      ถูกแล้ว
พวกเราได้ยิน   ท้าวสักกะกล่าวว่า   เราคือเศรษฐีคนนั้น   ครั้นให้ทาน
แล้วไปเกิดเป็นท้าวสักกเทวราช  แม้บุตรของเราก็มิได้ทำลายวงศ์ตระกูล
ได้ให้ทานแล้วเกิดเป็นจันทเทพบุตร       บุตรของจันทเทพบุตรเกิดเป็น
สุริยเทพบุตร   บุตรของสุริยเทพบุตรเกิดเป็นมาตลีเทพบุตร     บุตรของ
มาตลีเทพบุตรเกิดเป็นคนธรรพ์เทพบุตรชื่อปัญจสิขะ    บรรดาเทพบุตร
เหล่านั้น  ผู้นี้คือจันทเทพบุตร   ผู้นี้คือสุริยเทพบุตร   ผู้นี้คือมาตลีสัง-
คาหกเทพบุตร  คือผู้นี้คนธรรพ์เทพบุตร  ชื่อปัญจสิขะ  ผู้เป็นบิดาของ
เศรษฐีผู้มีใจลามกนี้     กุศลทานที่มีคุณมากอย่างนี้    บัณฑิตควรทำแท้
ขณะกำลังกล่าวอยู่  เพื่อจะตัดความสงสัยของมหาชน  เทพบุตรทั้งหลาย