พระโพธิสัตว์ได้ฟังคำนั้นแล้ว   คิดว่า  แมวตัวนี้กัดกินญาติของ
เราหมดไปแล้ว  บัดนี้มันประสงค์จะล่อลวงกินเรา.   เราจักขับส่งมันไป
แล้วกล่าวคาถาที่  ๒  ว่า :-
                        เจ้าเป็นสัตว์  ๔ เท่าที่สวยงาม   ส่วนฉัน
           เป็นสัตว์  ๒  เท้า  เนื้อกับนกจะร่วมกันไม่ได้ใน
           อารมณ์  เป็นที่รื่นรมย์ใจ    เจ้าจงไปแสวงหาผู้
           อื่นเป็นสามีเถิด.
         พึงทราบวินิจฉัยในคาถานั้นต่อไป   พระโพธิสัตว์  กล่าวว่า  มิคี
หมายเอาแมว.   ด้วยบทว่า   อสํยุตฺตา    พระโพธิสัตว์แสดงว่าแมวกับไก่
ร่วมกันไม่ได้สัมพันธ์กันไม่ได้  เพื่อเป็นผัวเมียกัน   สัตว์ทั้ง  ๒  เหล่านั้น
ไม่มีความสัมพันธ์เช่นนี้.
         นางแมวนั้น  ได้ฟังคำนั้นแล้ว   ลำดับนั้น    จึงคิดว่า    ไก่ตัวนี้
โอ้อวดเหลือเกิน  เราจักใช้อุบายอย่างใดอย่างหนึ่งลวงกินมันให้ได้.  แล้ว
ได้กล่าวคาถาที่  ๓ ว่า :-
                        ฉันจักเป็นภรรยาสาวผู้สวยงาม  ร้องไพ-
           เราะเพื่อคุณ    คุณจะพบฉัน     ผู้เป็นพรหมจารินี
           ที่สวยงาม    ด้วยการเสวยอารมณ์อย่างดี     คือ
           สุขเวทนา.