| [๑๔๕๗] ซึ่งเป็นอาหารที่ปรุงด้วยเนื้ออันสะอาด |
| ทำกินกันในหมู่มนุษย์ ดูก่อนนกจักรพราก |
| ถึงสระนั้นสีของเราก็ไม่เหมือนท่าน. |
| [๑๔๕๘] ท่านเบียดเบียนสัตว์ทั้งหลาย จึงต้อง |
| คอยมองดูผู้ที่ผูกเวรในตน เพียงแต่จะกินก็ |
| สะดุ้งแล้ว เพราะเหตุนั้น สีกายของท่านจง |
| จึงเป็นเช่นนี้. |
| [๑๔๕๙] แน่ะท่านธังกะ ท่านเป็นผู้ถูกคนทั่วโลก |
| โกรธเคือง อาหารที่ท่านได้มาด้วยกรรมอัน |
| ลามก ย่อมไม่อิ่มท้อง เพราะเหตุนั้น สีกาย |
| ของท่านจึงเป็นเช่นนี้. |
| [๑๔๖๐] ดูก่อนสหาย ส่วนเรามิได้เบียดเบียน |
| สัตว์ทั้งปวงมากิน มีความขวนขวายน้อย ไม่มี |
| ใครรังเกียจ ใจไม่ห่อเหี่ยว ภัยแต่ที่ไหน ๆ |
| ก็มิได้มี. |
| [๑๔๖๑] ท่านนั้นจงสร้างอานุภาพ ละปกติคือ |
| ความทุศีลของตนเสีย อย่าเบียดเบียนใคร |