ซึ่งเป็นอาหารที่ปรุงด้วยเนื้ออันสะอาด
           ทำกินกันในหมู่มนุษย์    ดูก่อนนกจักรพราก
           ถึงกระนั้นสีของเราก็ไม่เหมือนท่าน.
         บรรดาบทเหล่านั้น   บทว่า    ยถา    ตุวํ   เป็นต้น   ความว่า   สี
ของเราไม่เหมือนท่านผู้ซึ่งเพียบพร้อมด้วยความงามอันเลอเลิศ   มีสีดุจ
ทอง   ด้วยเหตุนั้น   เมื่อท่านบอกว่ามีสาหร่ายและแหนเป็นอาหาร  เรา
จึงไม่เชื่อ.
         ลำดับนั้น  นกจักรพรากเมื่อจะบอกเหตุที่ทำให้วรรณะเศร้าหมอง
แสดงธรรมแก่กานั้น   จึงได้กล่าวคาถาที่เหลือว่า :-
                        ท่านเบียดเบียนสัตว์ทั้งหลายจึงต้องคอย
           มองดูผู้ที่ผูกเวรในตน     เพียงแต่จะกินก็สะดุ้ง
           กลัว     เพราะเหตุนั้น     สีกายของท่านจึงเป็น
           เช่นนี้.
                        แน่ะท่านธังกะ ท่านเป็นผู้ถูกคนทั่วโลก
           โกรธเคือง      อาหารที่ท่านได้มาด้วยธรรมอัน
           ลามก   ย่อมไม่อิ่มท้อง   เพราะเหตุนั้น   สีกาย
           ของท่านจึงเป็นเช่นนี้.