ดูก่อนสหาย    ส่วนเรามิได้เบียดเบียน
           สัตว์ทั้งปวงมากิน มีความขวนขวายน้อย  ไม่มี
           ใครรังเกียจ   ใจไม่ห่อเหี่ยว    ภัยแต่ที่ไหน ๆ
           ก็มิได้มี.
                        ท่านนั้นจงสร้างอานุภาพ      ละปกติคือ
           ความทุศีลของตนเสีย        อย่าเบียดเบียนใคร
           เที่ยวไปในโลก     จะเป็นที่รักของชาวโลกเช่น
           ตัวเรา.
                        ผู้ใดไม่ฆ่าเอง   ไม่ใช่ให้ผู้อื่นฆ่า   ไม่ทำ
           ทรัพย์ให้เสื่อมเอง  ไม่ใช้ผู้อื่นทำให้เสื่อม    มี
           เมตตาจิตในสัตว์ทั่วไป   ผู้นั้นย่อมไม่มีเวรกับ
           ใคร ๆ.
         บรรดาบทเหล่านั้น    บทว่า   สมฺปสฺสํ   ความว่า   แน่ะเพื่อน
กา    ท่านเบียดเบียนสัตว์ทั้งหลาย   จึงต้องคอยแลดูจิตที่คิดผูกเวรในตน
ซึ่งเกิดขึ้นในผู้อื่น.  บทว่า   มานุสึ  ปชํ  ได้แก่เบียดเบียน   คือทำร้าย
สัตว์ทั้งหลาย.   บทว่า   อุตฺรสฺโต   คือกลัวแล้ว.   บทว่า   ฆสสี   แปลว่า
จะกินเพราะเหตุนั้น   วรรณะของท่านจึงเป็นเช่นนี้.
         นกจักรพรากร้องเรียกกาว่า ดูก่อนธังกะ โภชนะ ชื่อว่า  ปิณฑะ