อยู่เหมือนความองอาจแห่งราชสีห์ฉะนั้น  ท่าน
           จักได้เห็นเราพร้อมด้วยความสำเร็จนั้นอีก.
         [๑๔๖๖]   ก็บุคคลบางพวก    แม้จะมีความสุขก็ไม่
           ทำบาป  บุคคลอีกพวก  ๑  ไม่ทำบาป   เพราะ
           เกรงกลัวต่อการเกี่ยวข้องด้วยความติเตียน
           ท่านเป็นคนสามารถมีความคิดว้างขวาง เหตุไร
           จึงไม่ทำทุกข์ให้เกิดแก่เรา.
         [๑๔๖๗]   บัณฑิตทั้งหลายย่อมไม่ประพฤติธรรม
           อันเป็นบาป     เพราะเหตุแห่งความสุขของตน
           ถูกทุกข์กระทบแล้ว    แม้จะพลาดพลั้งลงไปก็
           สงบอยู่ได้ไม่ละทิ้งธรรม     เพราะความรักและ
           ความชัง.
         [๑๔๖๘]   บุคคลควรถอนตนผู้เข็ญใจขึ้น      ด้วย
           เพศที่อ่อนแอ   หรือแข็งแรงอย่างใดอย่างหนึ่ง
           ภายหลังจึงประพฤติธรรม.
         [๑๔๖๙]   บุคคลนอนหรือนั่งที่ร่มเงาแห่งต้นไม้ใด
           ไม่พึงหักก้านกิ่งแห่งต้นไม้นั้น  เพราะบุคคลผู้
           ประทุษร้ายมิตรเป็นคนชั่วช้า.