[๑๔๗๐]   บุรุษรู้แจ้งธรรมแต่สำนักอาจารย์ใด  อนึ่ง
           การที่สัตบุรุษทั้งหลาย      กำจัดความสงสัยของ
           บุรุษนั้นนั่นแหละ       ชื่อว่าเป็นดังเกาะหรือเป็น
           ที่พึ่งพาของบุรุษนั้น  คนมีปัญญาไม่พึงละมิตร-
           ภาพกับอาจารย์เช่นนั้น.
         [๑๔๗๑]   คฤหัสถ์ผู้บริโภคกามคุณเป็นคนเกียจ-
           คร้านไม่ดี  บรรพชิตผู้ไม่สำรวมระวังไม่ดี พระ-
           ราชาไม่ทรงพิจารณาเสียก่อนแล้ว     ประกอบ
           ราชกิจไม่ดี   บัณฑิตมักโกรธก็ไม่ดี.
         [๑๔๗๒]   ข้าแต่พระราชา      กษัตริย์ควรพิจารณา
           ก่อนแล้ว  จึงค่อยประกอบราชกิจ  ไม่พิจารณา
           ก่อน      ไม่ควรประกอบราชกิจ      พระยศและ
           พระเกียรติ      ย่อมเจริญแก่พระราชา    ผู้ทรง
           พิจารณาเสียก่อน   แล้วจึงประกอบราชกิจ.
                          จบ  ภูริปัญหาชาดกที่  ๑๔