๑๕.  มหามังคลชาดก

ว่าด้วยมงคล

         [๑๔๗๓]   นรชนรู้วิชาอะไรก็ดี  รู้สุตะทั้งหลายอะไร
           ก็ดี   กระซิบถามกันว่า    อะไรเป็นมงคลในเวลา
           ปรารถนามงคล นรชนนั้นจะทำอะไร  จึงจะเป็น
           ผู้อันความสวัสดีคุ้มครองแล้ว        ทั้งในโลกนี้
           และโลกหน้า.
         [๑๔๗๔]   เทวดาและพรหมทั้งปวง    ทีฆชาติและ
           สรรพสัตว์ทั้งหลาย       อันบุคคลใดอ่อนน้อม
           อยู่เป็นนิจด้วยเมตตา     บัณฑิตทั้งหลายกล่าว
           เมตตาของบุคคลนั้นแล      ว่าเป็นสวัสดิมงคล
           ในสัตว์ทั้งหลาย.
         [๑๔๗๕]   ผู้ใดประพฤติถ่อมตนแก่สัตวโลกทั้งปวง
           แก่หญิงและชายพร้อมทั้งเด็ก   เป็นผู้อดทนต่อ
           ถ้อยคำชั่วร้าย       ไม่กล่าวลำเลิกถึงเรื่องเก่า ๆ
           บัณฑิตทั้งหลายกล่าวความอดกลั้นของผู้นั้นว่า
           เป็นสวัสดิมงคล.