| [๑๔๗๖] ผู้ใดเป็นผู้มีปัญญาดี มีความรู้ปรุโปรง |
| ในเมื่อเหตุเกิดขึ้นไม่ดูหมิ่นมิตรสหายทั้งหลาย |
| ด้วยศิลปะ สกุล ทรัพย์ และด้วยชาติ |
| บัณฑิตทั้งหลายกล่าวการไม่ดูหมิ่นสหายของผู้ |
| นั้น ว่าเป็นสวัสดิมงคลในสหายทั้งหลาย. |
| [๑๔๗๗] สัตบุรุษทั้งหลายเป็นผู้ชอบพอคุ้นเคย |
| กัน เป็นมิตรแท้ของผู้ใด ผู้มีคำพูดมั่นคง |
| อนึ่ง ผู้ใด เป็นผู้ไม่ประทุษร้ายมิตร แบ่งปัน |
| ทรัพย์ของตนให้แก่มิตร บัณฑิตทั้งหลายกล่าว |
| การได้ประโยชน์เพราะอาศัยมิตร และการ |
| แบ่งปันของผู้นั้น ว่าเป็นสวัสดิมงคลในมิตร |
| ทั้งหลาย. |
| [๑๔๗๘] ภรรยาของผู้ใดมีวัยเสมอกัน อยู่ร่วมกัน |
| ด้วยความปรองดอง ประพฤติตามใจกัน เป็น |
| คนใคร่ธรรม ไม่เป็นหญิงหมัน มีศีลโดย |
| สมควรแก่สกุล รู้จักปรนนิบัติสามี บัณฑิต |
| ทั้งหลายกล่าวคุณความดีในภรรยาของผู้นั้น ว่า |
| เป็นสวัสดิมงคลในภรรยาทั้งหลาย. |