สัตบุรุษนั้น  ว่า  เป็นสวัสดิมงคลในท่ามกลาง
           พระอรหันต์.
         [๑๔๘๒]   ความสวัสดีเหล่านี้แล       ผู้รู้สรรเสริญ
           แล้ว  มีสุขเป็นผลกำไรในโลก  นรชนผู้มีปัญญา
           พึงเสพความสวัสดีเหล่านั้นไว้ในโลกนี้    ก็ใน
           มงคล   มีประเภท   คือ   ทิฏฐมงคล   สุตมงคล
           และมุตมงคล  มงคลสักนิดหนึ่งที่จะเป็นมงคล
           จริง ๆ ไม่มีเลย.
                          จบ  มหามังคลชาดกที่  ๑๕

อรรถกถามหามังคลชาดกที่  ๑๕

         พระศาสดาเมื่อประทับอยู่  ณ   พระวิหารเชตวัน       ทรงปรารภ
มหามงคลสูตร   จึงตรัสเรื่องนี้    มีคำเริ่มต้นว่า     กึสุ    นโร   ดังนี้.
         ความพิสดารว่า  ในพระนครราชคฤห์   บุรุษผู้  ๑   อยู่ท่ามกลาง
มหาชน   ที่ประชุมกัน ณ  เรือนรับแขก   พูดขึ้นว่า  วันนี้มงคลกิริยาจะ
มีแก่เรา   ดังนี้    แล้วลุกขึ้นเดินไปด้วยกรณียกิจอย่าง  ๑       บุรุษอีกคน
๑   ได้ฟังคำบุรุษนั้นแล้ว  กล่าวว่า  บุรุษนี้กล่าวว่า  มงคล  แล้วก็ไปเสีย
อะไรหนอที่ชื่อว่ามงคล ?     บุรุษอีกคน ๑   นอกจาก ๒  คนที่กล่าวแล้ว
กล่าวว่า   การเห็นรูปเป็นมงคลอย่างยิ่ง    ความจริงคนบางคนลุกขึ้นแต่