๙๔๘    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๙๕๐
         ในอดีตกาล     เมื่อพระเจ้าพรหมทัตครองราชสมบัติอยู่ในพระ-
นครพาราณสี   พระโพธิสัตว์ได้อุบัติในตระกูลพราหมณ์ผู้สมบูรณ์ด้วย
ทรัพย์สมบัติในนิคมตำบล  ๑     มารดาบิดาได้ตั้งชื่อให้ว่า   รักขิตกุมาร
รักขิตกุมารนั้น     ครั้นเจริญวัย    เรียนศิลปะที่เมืองตักกศิลาสำเร็จแล้ว
มีภรรยา   เมื่อมารดาบิดาล่วงลับไป  จึงตรวจตราทรัพย์สมบัติ  แล้วเกิด
ความสังเวชใจ  ได้ให้ทานเป็นการใหญ่    ละกามเสีย   บวชในดินแดน
หิมพานต์   ยังฌานและอภิญญาให้เกิด   มีเผือกมันและผลไม้ในป่าเป็น
อาหาร   อยู่ ณ ประเทศแห่ง   ๑      พระโพธิสัตว์ได้มีอันเตวาสิกมาเป็น
บริวารมากขึ้น   โดยลำดับถึง  ๕๐๐  คน.
         อยู่มาวัน  ๑        ดาบสเหล่านั้นเข้าไปหาพระโพธิสัตว์นมัสการ
แล้วกล่าวว่า   ข้าแต่ท่านอาจารย์   สมัยเมื่อเป็นฤดูฝน   ข้าพเจ้าทั้งหลาย
จักลงจากหิมวันตประเทศ    จาริกไปตามชนบท   เพื่อเสพรสเค็มและรส
เปรี้ยว   ด้วยอาการอย่างนี้    ร่างกายของพวกข้าพเจ้าจักแข็งแรง    ทั้งจัก
เป็นการพักแข้งด้วย   เมื่อพระโพธิสัตว์กล่าวว่า   ถ้าเช่นนั้น    พวกท่าน
จงไปกันเถิด   เราจักอยู่ที่นี่แหละ    ดาบสเหล่านั้นจึงนมัสการพระโพธิ-
สัตว์   แล้วลงจากดินแดนหิมพานต์   จาริกไปถึงพระนครพาราณสี   อยู่
ในพระราชอุทยาน    สักการะและความนับถือได้มีแก่ดาบสเหล่านั้นเป็น
อันมาก.
         ภายหลังวัน  ๑    มหาชนประชุมกันที่เรือนรับแขกในพระนคร-
พาราณสี   ตั้งมงคลปัญหาขึ้น  ข้อความทั้งหมดพึงทราบตามนัยแห่งเรื่อง
หน้า ๙๔๙