| พระมหาสัตว์ ครั้นแสดงมงคลที่ ๑ ดังนี้แล้ว เมื่อจะแสดง |
| มงคลที่ ๒ เป็นต้น จึงกล่าวคาถาทั้งหลายเหล่านี้ว่า :- |
| ผู้ใดประพฤติถ่อมตนแก่สัตว์โลกทั้งปวง |
| แต่หญิงและชายพร้อมทั้งเด็ก เป็นผู้อดทนต่อ |
| ถ้อยคำชั่วร้าย ไม่กล่าวลำเลิกถึงเรื่องเก่า ๆ |
| บัณฑิตทั้งหลายกล่าวความอดกลั้นของผู้นั้นว่า |
| เป็นสวัสดิมงคล. |
| ผู้ใดเป็นผู้มีปัญญาดี มีความรู้ปรุโปร่ง |
| ในเมื่อเหตุเกิดขึ้น ไม่ดูหมิ่นมิตรสหายทั้งหลาย |
| ด้วยศิลปะ สกุล ทรัพย์ และด้วยชาติ |
| บัณฑิตทั้งหลายกล่าวการไม่ดูหมิ่นสหายของผู้ |
| นั้น ว่าเป็นสวัสดิมงคลในสหายทั้งหลาย. |
| สัตบุรุษทั้งหลายเป็นผู้ชอบพอคุ้นเคย |
| กัน เป็นมิตรแท้ของผู้ใด ผู้มีคำพูดมั่นคง |
| อนึ่ง ผู้ใด เป็นผู้ไม่ประทุษร้ายมิตร แบ่งปัน |
| ทรัพย์ของตนให้แก่มิตร บัณฑิตทั้งหลายกล่าว |
| การได้ประโยชน์เพราะอาศัยมิตร และการ |