สหาย ผู้ที่อยู่ร่วมกัน  ๑๐ ปี ๑๒ ปี  ชื่อว่าเป็นทั้งสหายและมิตร ไม่ดูหมิ่น
มิตรสหายเหล่านั้น   แม้ทั้งปวงด้วยศิลปะอย่างนี้ว่า   เรามีศิลปะ    พวก
เหล่านี้  ไร้ศิลปะ   หรือด้วยสกุล   กล่าวคือกุลสมบัติอย่างนี้ว่า  เรามีสกุล
พวกเหล่านี้ ไม่มีสกุล   หรือด้วยทรัพย์อย่างนี้ว่า   เรามั่งคั่ง  พวกเหล่านี้
เป็นคนเข็ญใจ    หรือด้วยญาติอย่างนี้ว่า    เราถึงพร้อมด้วยญาติ    พวก
เหล่านี้เป็นคนชาติชั่ว.
         บทว่า   รุจิปญฺโ  ได้แก่  ผู้มีปัญญาดี   คือมีปัญญางาม.  บทว่า
อตฺถกาเล  ได้แก่    ในเมื่อมีความต้องการ    คือเหตุบางอย่างเกิดขึ้น.
บทว่า    มตีมา   ความว่า   ชื่อว่า    เป็นผู้มีความรู้ปรุโปร่ง   เพราะเป็น
ผู้สามารถในการกำหนดพิจารณาประโยชน์   คือสิ่งที่ต้องประสงค์ ไม่
ดูหมิ่นสหายเหล่านั้น.     บทว่า   สหาเยสุ   ความว่า  โบราณกบัณฑิต
ทั้งหลายกล่าวการไม่ดูหมิ่นสหายของผู้นั้น  ว่าเป็นสวัสดิมงคลในสหาย
ทั้งหลายโดยแท้.
         ถ้าเช่นนั้น  ผู้นั้น   ย่อมเป็นผู้อันมงคลที่ปราศจากโทษคุ้มครอง
แล้ว   ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า   ในข้อนั้น  บัณฑิตพึงกล่าวความสวัสดี
เพราะอาศัยสหายผู้เป็นบัณฑิต   ด้วยกุสนาลิกชาดก
         บทว่า  สนฺโต   ความว่า   สัตบุรุษทั้งหลายผู้เป็นบัณฑิต  เป็น
มิตรแท้ของผู้ใด   บทว่า   สํวิสฺสฏฺ€า  ได้แก่   ผู้ถึงความคุ้นเคย  ด้วย
สามารถแห่งการเข้าไปสู่เรือนแล้ว     ถือเวลาสิ่งที่ต้องการแล้ว.   บทว่า