| [๑๔๘๖] เจ้าอยากได้กระต่ายทอง กระต่ายเงิน |
| กระต่ายแก้วมณี กระต่ายสังขศีล หรือกระ |
| ต่ายแล้วประพาฬประการใด เจ้าจงบอกแก่เรา |
| เราจักให้เขาทำให้เจ้า ถ้าแม้เจ้าไม่ชอบกระต่าย |
| เหล่านั้น ฝูงกระต่ายป่าอื่น ๆ มีอยู่ในป่า เราจัก |
| ให้เขานำเอากระต่ายเหล่านั้นให้เจ้า เจ้าต้อง |
| การกระต่ายชนิดไรเล่า ? |
| [๑๔๘๗] ข้าแต่พระองค์ผู้มีพระเกศางาม กระต่าย |
| เหล่าใดที่อาศัยอยู่บนแผ่นดิน หม่อมฉันไม่ |
| ปรารถนาสิ้นทั้งนั้น หม่อมฉันปรารถนากระ |
| ต่ายจากดวงจันทร์ ขอพระองค์ได้ทรงโปรด |
| สอยตระต่ายนั้นมาให้หม่อมฉันเถิด. |
| [๑๔๘๘] น้อง เจ้าปรารถนาสิ่งที่เขาไม่พึงปรารถนา |
| กัน อยากได้กระต่ายจากดวงจันทร์ จักละชีวิต |
| ที่ยังดีไปเสียเป็นแน่. |
| [๑๔๘๙] ข้าแต่พระองค์ผู้กัณหวงศ์ ถ้าพระองค์ |
| ทรงทราบและตรัส สอนผู้อื่นอย่างนี้ไซร้ เหตุไร |
| พระองค์จงทรงเศร้าโศกถึงพระราชโอรสผู้สิ้น |
๙๖๑
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๙๖๓ 