| ความโศกถึงบุตรของเรา ผู้ถูกความเศร้าโศก |
| ครอบงำแล้วหนอ เราเป็นผู้ถอนลูกศรออกได้ |
| แล้วปราศจากความโศก ไม่ขุ่นมัว จะไม่เศร้า |
| โศกจะไม่ร้องไห้ เพราะได้ฟังคำของเจ้า นะ |
| น้องชาย. |
| [๑๔๙๒] ผู้มีปัญญา มีใจกรุณา ย่อมทำผู้มีเศร้า |
| โศกให้หลุดพ้นจากความเศร้าโศกได้ เหมือน |
| ฆตบัณฑิตทำพระเชษฐาผู้เศร้าโศกให้หลุดพ้น |
| จากความเศร้าโศก ฉะนั้น. |
| จบ ฆตบัณฑิตชาดกที่ ๑๖ |
| |
| อรรถกถาฆตบัณฑิตชาดกที่ ๑๖ |
| |
| พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน ทรงปรารภ |
| กุฎุมพีลูกตาย ตรัสพระธรรมเทศนานี้ มีคำเริ่มตันว่า อุฏฺเหิ กณฺห |
| ดังนี้. |
| เนื้อเรื่องเหมือนกับ เรื่องมัฏฐกุณฑลีนั่นแหละ ส่วนในชาดกนี้ |
| มีความย่อดังต่อไปนี้ :- |
| พระศาสดาเสด็จเข้าไปหาอุบาสกนั้นแล้วตรัสถามว่า ดูก่อนอุบา- |
| สก ท่านเศร้าโศกถึงลูกตายหรือ ? เมื่ออุบาสกกราบทูลว่า ถูกแล้วพระ- |