เจ้าข้า   พระองค์จึงตรัสว่า    ดูก่อนอุบาสก    โบราณกบัณฑิตฟังถ้อยคำ
ของบัณฑิตแล้ว   ไม่เศร้าโศกถึงลูกที่ตายไปแล้ว   ผู้อันอุบาสกนั้นกราบ
ทูลอาราธนาให้ตรัสเรื่องราว   จึงทรงนำเอาเรื่องในอดีตมาสาธก   ดังต่อ
ไปนี้.
         ในอดีตกาล     พระราชาทรงพระนามว่ามหาวังสะ     ครองราช
สมบัติอยู่ในอสิตัญชนคร  แคว้นกังสโคตรใกล้อุตราปถประเทศ  พระองค์
มีพระราชโอรส  ๒  พระองค์  องค์หนึ่งพระนามว่ากังสะ  องค์หนึ่งพระ-
นามว่าอุปกังสะ   มีพระราชธิดาองค์หนึ่งพระนามว่า  เทวคัพภา  ในวัน
ที่พระราชธิดานั้นประสูติ  พราหมณ์ผู้ทายลักษณะพยากรณ์ไว้ว่า   พระ-
โอรสที่เกิดในพระครรภ์ของพระนั่งเทวคัพภานั้น       จักทำกังสโคตร
กังสวงศ์ให้พินาศ   พระราชาไม่อาจให้สำเร็จโทษพระราชธิดาได้  เพราะ
ทรงสิเนหามาก   แม้พระเชษฐาทั้งสองก็ทรงทราบเหมือนกัน   พระราชา
ดำรงราชสมบัติอยู่ตลอดพระชนมายุแล้ว  เสด็จสวรรคตด้วยประการฉะนี้
เมื่อพระองค์เสด็จสวรรคตแล้ว   กังสราชโอรสได้เป็นพระราชา อุปกังส-
ราชโอรสได้เป็นอุปราช  ทั้ง  ๒  พระองค์ทรงพระดำริว่า      ถ้าเราจักให้
สำเร็จโทษภคินี  เราก็จักถูกครหาเราจักไม่ให้ภคินีนี้แก่ใคร ๆ   จักเลี้ยง
ดูโดยไม่ให้มีสามี  ดังนี้   ทั้ง  ๒  พระองค์จึงให้สร้างปราสาทเสาเดียวให้
ราชธิดาอยู่    ปราสาทนั้น  นางทาสีนามว่านันทโคปาได้เป็นปริจาริกา
ของพระนาง    ทาสนามว่าอันธกเวณฑุ     ผู้เป็นสามีของนางนันทโคปา
เป็น  ผู้พิทักษ์รักษาพระนาง.