| ทวาราวดีนครนี้ว่า กระต่าย กระต่าย ใครมาลักเอากระต่ายของเจ้าไป |
| หรือ ? คือกระต่ายของเจ้าใครลักไปแล้วหรือ ? |
| เมื่อพระราชาตรัสอย่างนี้แล้ว ฆตบัณฑิตก็ยังตรัสคำนั้นแหละ |
| อยู่บ่อย ๆ พระราชาจึงตรัส ๒ คาถาอีกว่า :- |
| เจ้าอยากได้กระต่ายทอง กระต่ายเงิน |
| กระต่ายแก้วมณี กระต่ายสังขศีลา หรือกระ- |
| ต่ายแล้วประพาฬประการใด เจ้าจงบอกแก่เรา |
| เรารักให้เขาทำให้เจ้า ถ้าแม้เจ้าไม่ชอบกระต่าย |
| เหล่านี้ ฝูงกระต่ายป่าอื่น ๆ มีอยู่ในป่า เราจัก |
| ให้เขานำเอากระต่ายเหล่านั้นให้เจ้า เจ้าต้อง |
| การกระต่ายชนิดไรเล่า ? |
| พึงทราบความย่อในพระคาถานั้น ดังนี้. |
| บรรดากระต่ายทั้งหลายมีกระต่ายทองเป็นต้นเหล่านั้น เจ้าจง |
| บอกกระต่ายที่เจ้าต้องการ เราจักให้เขาทำให้เจ้า ถ้าแม้เจ้าไม่ชอบ |
| กระต่ายเหล่านั้น ฝูงกระต่ายป่าอื่น ๆ ก็มีอยู่ในป่า เราจักให้เขานำเอา |
| กระต่ายเหล่านั้นมาให้ ดูก่อนท่านผู้มีพระพักตร์อันงาม เจ้าต้องการ |
| กระต่ายเช่นไรจงบอกมา ? |
| ฆตบัณฑิตฟังพระดำรัสของพระราชาแล้ว จึงกล่าวคาถาที่ ๖ |
| ว่า :- |
๙๗๔
๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕
๙๗๖ 