ข้าแต่พระองค์ผู้กัณหวงศ์     ถ้าพระองค์
           ทรงทราบและตรัสสอนผู้อื่นอย่างนี้ไซร้ เหตุไร
           พระองค์จึงทรงเศร้าโศกถึงพระราชโอรสผู้สิ้น
           พระชนม์ไปแล้วในกาลก่อน  จนกระทั้งถึงวัน
           นี้เล่า ?
         คำว่า   เอวํ   ในคาถานั้น    มีอธิบายว่า    ถ้าพระองค์ทรงทราบ
อย่างนี้ว่า  ขึ้นชื่อว่าของที่ไม่ควรได้ บุคคลก็ไม่ควรหวังดังนี้ไซร้. บทว่า
ยทญฺมนุสาสสิ    ความว่า    ผิว่าพระองค์ทรงทราบอยู่อย่างนี้แหละ
ตรัสสอนผู้อื่นอยู่.   บทว่า.   ปุเร   เป็นต้น   ความว่า  ฆตบัณฑิตกล่าวว่า
เมื่อเป็นเช่นนั้น เพราะเหตุไร พระองค์จึงทรงเศร้าโศกถึงพระราชโอรส
ผู้สิ้นพระชนม์ไปแล้ว  นับจากนี้ไปถึง ๔ เดือน จนกระทั้งถึงวันนี้เล่า ?
         ฆตบัณฑิตยืนอยู่ระหว่างวิถีกราบทูลดังนี้ว่า        ข้าแต่พระเจ้าพี่
หม่อมฉันปรารถนาสิ่งที่เห็นปรากฏอยู่แท้ ๆ     แต่เจ้าพี่ทรงเศร้าโศกเพื่อ
ทรงประสงค์สิ่งที่มิได้ปรากฏอยู่    เมื่อจะแสดงธรรมถวายพระราชา   ได้
กล่าวคาถา  ๒  คาถาอีกว่า :-
                        มนุษย์หรือเทวดาไม่พึงได้ฐานะอันใด
           คือความมุ่งหวังว่า    บุตรของเราที่เกิดมาแล้ว
           อย่าตายเลย     พระองค์ทรงปรารถนาฐานะอัน
           นั้นอยู่  จะพึงทรงได้ฐานะที่ไม่ควรได้แต่ที่ไหน