๙๗๙    ๕๙.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๕    ๙๘๑
ประโยชน์แก่การกำจัดความโศกฉะนั้น.  คาถาที่เหลือมีเนื้อความดังกล่าว
แล้วนั่นแหละ.
         ในอวสาน   มีอภิสัมพุทธคาถา  ซึ่งมีเนื้อความง่ายดังนี้ว่า :-
                        ผู้มีปัญญา    มีใจกรุณา    ย่อมทำผู้ที่เศร้า
           โศกให้หลุดพ้นจากความเศร้าโศกได้   เหมือน
           ฆตบัณฑิตทำพระเชษฐาผู้เศร้าโศกให้หลุดพ้น
           จากความเศร้าโศก   ฉะนั้น.
         เมื่อพระเจ้าวาสุเทพ      ผู้อันฆตบัณฑิตทำให้หมดความโศกแล้ว
อย่างนี้ครองราชสมบัติอยู่    โดยล่วงไปแห่งกาลยืดยาวนาน   พระกุมาร
โอรสของกษัตริย์พี่น้องทั้ง  ๑๐  ปรึกษากันว่า   เขากล่าวกันว่า  กัณหที-
ปายนดาบสผู้มีตาดังทิพย์  พวกเราจักทดลองท่านดูก่อน  จึงประดับกุมาร
เด็กผู้ชายคนหนึ่ง    แสดงอาการเหมือนหญิงมีครรภ์    เอาลูกแก้วมรกต
ผูกไว้ที่ท้อง   แล้วนำไปหาพระดาบสถามว่า  ข้าแต่ท่านผู้เจริญ  เด็กหญิง
นี้จักคลอดหรือไม่ ?   พระดาบสพิจารณาดูรู้ว่า    กาลวิบัติของกษัตริย์พี่
น้อง  ๑๐  องค์มาถึงแล้ว อายุสังขารของพวกเราเป็นเช่นไรหนอ ?  ก็รู้ว่า
จักตายวันนี้แน่   จึงกล่าวว่า   กุมารทั้งหลาย  พวกท่านต้องการอะไรด้วย
เรื่องนี้    ถูกพวกกุมารเซ้าซี้ว่า   ขอท่านจงบอกแก่พวกกระผมเถิด   พระ-
เจ้าข้า  จึงกล่าวว่า   ต่อนี้ไป  ๗  วัน   กุมาริกาผู้นี้จักคลอดปุ่มไม้ตะเคียน
ออกมา   ด้วยเหตุนั้นตระกูลของวาสุเทพจักพินาศ   อนึ่ง   ท่านทั้งหลาย
จงเอาปุ่มไม้ตะเคียนนั้น    ไปเผาแล้วเอาเถ้าไปทิ้งในแม่น้ำ     ลำดับนั้น
หน้า ๙๘๐