| บทว่า เอวมายุปริยนฺโต - มีกำหนดอายุเพียงเท่านี้ คือ มี |
| กำหนดอายุ ๑๐๐ ปี หรือ ๘ โกฏิ ๔ แสนกัป. |
| บทว่า โส ตโต จุโตฺ อมุตฺร อุทปาทึ - ครั้นจุติจากภพนั้นแล้ว |
| ได้มาเกิดในภพนี้ คือ เราครั้นจุติจากภพ กำเนิด คติ วิญญาณฐิติ |
| สัตตาวาส หรือสัตตนิกายนั้นแล้ว ได้มาเกิดในภพ กำเนิด คติ |
| วิญญาณฐิติ สัตตาวา หรือสัตตนิกายโน้น. |
| บทว่า ตตฺราปาสึ - ได้มีแล้วในภพนั้น ได้มีแล้วอีกในภพ |
| กำเนิด คติ วิญญาณฐิติ สัตตาวาส หรือสัตตนิกาย แม้นั้น. บท |
| มีอาทิว่า เอวํนาโม มีนัยดังได้กล่าวแล้ว. |
| อีกอย่างหนึ่ง เพราะบทว่า อมุตฺราสึ นี้ เป็นการระลึกถึง |
| ของผู้ปรารถนาขึ้นไป ตามลำดับ. |
| บทว่า โส ตโต จุโต เป็นการพิจารณาของผู้กลับ. ฉะนั้น |
| บทว่า อิธูปปนฺโน พึงทราบว่า ท่านกล่าวบทนี้ว่า อมุตฺรอุทปาทึ |
| หมายถึงที่เกิดของภิกษุนั้น ในลำดับแห่งการเกิดในโลกนี้. |
| บทมีอาทิอย่านี้ว่า ตตฺราปาสึ ท่านกล่าวเพื่อแสดงการระลึก |
| ถึงชื่อและโคตรเป็นต้น ในที่เกิด ในลำดับแห่งการเกิดนี้ ในภพนั้น |
| ของภิกษุนั้น. |
| บทว่า โส ตโต จุโต อิธูปปนฺโน ครั้นจุติจากภพนั้นแล้ว |
| มาเกิดในภพนี้ ความว่า เราครั้นจุติจากที่เกิดในลำดับนั้นแล้ว มาเกิด |
๑๐๒๐ ๖๘.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค เล่ม ๗ ภาค ๑