| ความที่ปฏิสัมภิทามรรคเป็นมรรคาแห่งปฏิสัมภิทา ข้าพเจ้าต้อง |
| กล่าวก่อน เพราะได้กล่าวไว้แล้วในคันถารัมภกถาว่า ปฏิสมฺภิทานํ |
| มคฺโคติ ตนฺนามวิเสสิโต จ แปลว่า ซึ่งวิศิษฐปาฐะนั้น โดยนาม |
| อันวิเศษว่า ปฏิสัมภิทามรรค. |
| ก็ปฏิสัมภิทามี ๔ คือ |
| ๑. อรรถปฏิสัมภิทา ปัญญาแตกฉานในอรรถ, |
| ๒. ธรรมปฏิสัมภิทา ปัญญาแตกฉานในธรรม, |
| ๓. นิรุตติปฏิสัมภิทา ปัญญาแตกฉานในนิรุตติ, |
| ๔. ปฏิภาณปฏิสัมภิทา ปัญญาแตกฉานในปฏิภาณ. |
| ทางคืออุบายเป็นเครื่องบรรลุปฏิสัมภิทาเหล่านั้น ฉะนั้นจึงชื่อ |
| ว่า ปฏิสัมภิทามรรค, มีคำอธิบายท่านกล่าวไว้ว่า เป็นเหตุแห่งการ |
| ได้เฉพาะซึ่งปฏิสัมภิทา. |
| หากจะมีปุจฉาว่า ทางนี้เป็นทางแห่งปฏิสัมภิทาได้ เพราะ |
| เหตุไร ? ก็พึงมีวิสัชนาว่า เพราะเป็นเทสนาที่พระผู้มีพระภาคเจ้า |
| ทรงแสดงโดยประเภท เป็นเทสนาอันนำมาซึ่งปฏิสัมภิทาญาณ |
| จริงอยู่ ธรรมทั้งหลายมีประเภทต่าง ๆ เทสนาก็มีประเภทต่าง ๆ |
| ย่อมให้เกิดประเภทแห่งปฏิสัมภิทาญาณ แก่พระอริยบุคคลทั้งหลายผู้ |
| สดับฟัง และเป็นปัจจัยแก่การแตกฉานในปฏิสัมภิทาญาณแก่ปุถุชน |
| ต่อไปในอนาคต ก็ท่านกล่าวคำนี้ไว้ว่า เทสนาโดยประเภทย่อมนำมา |