๑๑๗๒    ๖๘.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค เล่ม ๗ ภาค ๑
            อีกอย่างหนึ่ง  บทว่า  าโต - ทรงรู้ด้วยความเกิดขึ้นแห่งญาณ.
            บทว่า   ทิฏฺโ€ -  ทรงเห็นด้วยความเกิดขึ้นแห่งจักษุ.
            บทว่า   วิทิโต  -  ทรงรู้แจ้งด้วยความเกิดขึ้นแห่งปัญญา.
            บทว่า   สจฺฉิกโต  -  ทรงทำให้แจ้งด้วยความเกิดขึ้นแห่งวิชชา.
            บทว่า   ผสฺสิโต -  ทรงถูกต้องด้วยความเกิดขึ้นแห่งแสงสว่าง.
            พึงทราบความพิสดารโดยนัยมีอาทิว่า     สภาพที่ทนได้ยากแห่ง
ทุกข์.   ทรงเห็นทั้งหมด.   สภาพที่ทนได้ยากมิได้ทรงเห็นไม่มี  และโดย
นัยมีอาทิว่า   ที่เที่ยวตามหาด้วยใจแห่งโลกพร้อมทั้งเทวโลก  ฯลฯ ทรง
ทราบแล้วทั้งหมดที่ไม่ทรงทราบไม่มี.    ท่านกล่าวคาถาอีกด้วยสรุปคาถา
ที่กล่าวไว้ครั้งแรก    เมื่อสรุปคาถานั้นแล้วเป็นอันสรุปญาณด้วย.
                           จม  อรรถกาสัพพัญญุตญาณนิทเทส
                                       อรรถกถาญาณกถา
            อรรถกถาปฏิสัมภิทามรรค  ชื่อว่า  สัทธัมมปกาสินี  จบ