๑๒๔    ๖๘.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค เล่ม ๗ ภาค ๑ ๖๘.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค เล่ม ๗ ภาค ๑    ๑๒๕
            ก็ปฏิเวธนั้น ได้แก่ มรรคปัญญา  ๑  ผลปัญญา  ๑.   มรรคปัญญา
เป็นปฏิเวธเพราะกำลังแทงตลอดด้วยการตรัสรู้สัจจะในขณะตรัสรู้สัจจะ,
ผลปัญญา   เป็นปฏิเวธ   เพราะแทงตลอดแล้ว.
            พึงทราบวินิจฉัยใน   คำว่า     เอกสงฺคหตา   ดังต่อไปนี้ :-
สังคหะ- การสงเคราะห์   มี  ๔  อย่างคือ    ชาติสังคหะ - สงเคราะห์
โดยชาติ,   สัญชาติสังคหะ - สงเคราะห์โดยสัญชาติ,   กิริยาสังคหะ-
สงเคราะห์โดยการกระทำ,  คณนสังคหะ -  สงเคราะห์โดยการนับ.
            บรรดาสังคหะ ๔  อย่างนั้น   สังคหะนี้ว่า   กษัตริย์ทั้งปวงจงมา,
พราหมณ์ทั้งปวงจงมา,    แพศย์ทั้งปวงจงมา,   ศูทรทั้งปวงจงมา,    หรือ
ดูก่อนวิสาขะผู้มีอายุ   สัมมาวาจา,   สัมมากัมมันตะ,   และสัมมาอาชีวะ,
ธรรมเหล่านี้  ท่านสงเคราะห์ในสีลขันธ์  ดังนี้  ชื่อว่า ชาติสังคหะ.
เพราะว่าในที่นี้    กษัตริย์เป็นต้น  ดังที่กล่าวแล้วทั้งหมด   ท่านสงเคราะห์
เป็นอันเดียวกันโดยชาติ   ดุจในฐานะแห่งคำที่กล่าวว่า  คนชาติเดียวกัน
จงมา  ดังนี้.
            สังคหะนี้ว่า     ชนชาวโกศลทั้งปวงจงมา,    ชนชาวมคธทั้งปวง
จงมา,   ชนชาวภารุกัจฉกะจงมา,   หรือ   ดูก่อนวิสาขะผู้มีอายุ    สัมมา-
วายามะ,  สัมมาสติ,   และสัมมาสมาธิ,  ธรรมเหล่านี้    ท่านสงเคราะห์
ลงในสมาธิขันธ์  ดังนี้  ชื่อว่า  สัญชาติสังคหะ.  เพราะว่าในที่นี้
๑. ม. มู. ๑๒/๕๐๘.
ชนชาวโกศลเป็นต้น   ดังที่กล่าวมาแล้วทั้งหมด   ท่านสงเคราะห์เป็นอัน
เดียวกันโดยที่เป็นที่เกิด    โดยที่เป็นที่อยู่อาศัย    ดุจในฐานะแห่งคำที่
กล่าวว่า  คนสัมพันธ์กันโดยชาติ  ในที่เดียวกันจงมา   ดังนี้.
            สังคหะนี้ว่า  นายควาญช้างทั้งปวงจงมา,  นายสารถีฝึกม้าทั้งปวง
จงมา, หรือ  ดูก่อนวิสาขะผู้มีอายุ    สัมมาทิฏฐิ,    และสัมมาสังกัปปะ,
ธรรมเหล่านี้ท่านสงเคราะห์ลงในปัญญา  ดังนี้    ชื่อว่า   กิริยาสังคหะ.
เพราะว่านายควาญช้างเป็นต้นเหล่านั้นทั้งหมด   ท่านสงเคราะห์เป็นอัน
เดียวกันด้วยการกระทำคือกิริยาของตน.
            สังคหะนี้ว่า    จักขายตนะ    ย่อมถึงการนับโดยขันธ์เป็นไฉน ?
จักขายตนะย่อมถึงการนับได้ด้วยรูปขันธ์.    หากว่า  จักขายตนะย่อมถึง
การนับได้ด้วยรูปขันธ์,   ด้วยเหตุนั้นนะท่านจึงต้องกล่าวว่า  จักขายตนะ
ท่านนับสงเคราะห์ด้วยรูปขันธ์    ดังนี้   ชื่อว่า  คณนสังคหะ.   ในที่นี้
ท่านประสงค์เอาคณนสังคหะนี้.
            การกำหนดนับสงเคราะห์ธรรมเป็นแผนก ๆ  โดยความเป็นอัน
เดียวกัน  ในอาการ ๑๒  มีตถัฏฐะ - สภาพตามความเป็นจริงเป็นต้น   มี
แก่สังคหะเหล่านั้น    ฉะนั้น   สังคหะเหล่านั้น  จึงชื่อว่า   เอกสังคหา,
ความเป็นแห่งเอกสังคหะ    ชื่อว่า   เอกสังคหตา - การสงเคราะห์ธรรม
ต่าง ๆ โดยความเป็นอันเดียวกัน.
๑. ม. มู. ๑๒/๕๐๘. ๒. อภิ. ก. ๓๗/๑๑๒๘.