๑๖๐    ๖๘.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค เล่ม ๗ ภาค ๑ ๖๘.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค เล่ม ๗ ภาค ๑    ๑๖๑
            ชื่อว่า   ยมกะ   เพราะทำกองไฟและท่อธารแห่งน้ำเป็นต้น   ให้
เป็นไปในคราวเดียวกันไม่ก่อนไม่หลังทีเดียว,   ชื่อว่า  ปาฏิหีระ  เพราะ
กำจัดเสียซึ่งปฏิปักขธรรมทั้งหลาย   มีความไม่เชื้อเป็นต้น,     ยมกะนั้น
ด้วยปาฏิหีระด้วย   ฉะนั้น   จึงชื่อว่า  ยมกปาฏิหีระ.
๗๑.  อรรถกถามหากรุณาสมาปัตติญาณุทเทส
ว่าด้วย   มหากรุณาสมาปัตติญาณ
            พึงทราบวินิจฉัยในคำว่า  มหากรุณาสมาปตฺติยา  าณํ - ญาณ
ในมหากรุณาสมาบัติ  นี้   ดังต่อไปนี้
            ธรรมชาติใด   ครั้นเมื่อทุกข์ของผู้อื่นมีอยู่      ย่อมทำความหวั่น
ใจ   แก่สาธุชนทั้งหลาย    หรือว่าย่อมซื้อ     คือย่อมเบียดเบียนทำลาย
ทุกข์ของผู้อื่น    ฉะนั้น    ธรรมชาตินั้น   ชื่อว่า   กรุณา,  อีกอย่างหนึ่ง
ธรรมชาติใดย่อมเรี่ยไร   คือย่อมแผ่ไปด้วยอำนาจการแผ่ไปในเหล่าทุก-
ขิตสัตว์ - สัตว์ผู้มีทุกข์   ฉะนั้น   ธรรมชาตินั้น  ชื่อว่า   กรุณา,   กรุณา
ใหญ่   ชื่อว่า  มหากรุณา   ด้วยอำนาจกรรมคือการแผ่ไปและด้วยอำนาจ
กรรมอันเป็นคุณ,   พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงพระมหากรุณา   ย่อมเข้าสู่
สมาบัตินี้ได้  ฉะนั้นจึงชื่อว่า  สมาปัตติ - สมาบัติ,  พระมหากรุณานั้น
ด้วยเป็นสมาบัติด้วย  ฉะนั้นจึงชื่อว่า  มหากรุณาสมาบัติ.  ในมหากรุณา
สมาบัตินั้น,   ญาณอันสัมปยุตกับด้วยมหากรุณาสมาบัตินั้น.
๗๒ - ๗๓.  อรรถกถาสัพพัญญุตญาณอนาวรณญาณุทเทส
ว่าด้วย  สัพพัญญุตญาณอนาวรณญาณ
          พึงทราบวินิจฉัยในคำว่า   สพฺพญฺญุตาณํ  อนาวรณาณํ-
ญาณเป็นเครื่องรู้ธรรมทั้งปวง   ญาณอันไม่มีอะไรติดขัด  นี้   ดังต่อ
ไปนี้
            พระพุทธะพระองค์ใด    ทรงรู้ธรรมทั้งปวงมีประเภทแห่งคลอง
อันจะพึงแนะนำ  ๕  ประการ   ฉะนั้น   พระพุทธะพระองค์นั้น   ชื่อว่า
สัพพัญญู - รู้ธรรมทั้งปวง,      ความเป็นแห่งพระสัพพัญญู   ชื่อว่า
สัพพัญญุตา,  ญาณคือพระสัพพัญญุตาญาณนั้น  ควรกล่าวว่า  สัพพัญญุ-
ตาญาณ  ท่านก็กล่าวเสียว่า  สัพพัญญุตญาณ.  จริงอยู่  ธรรมทั้งปวง
ต่างโดยเป็นสังขตธรรมเป็นต้น        เป็นครรลองธรรมที่จะพึงแนะนำมี
๕  อย่างเท่านั้น  คือ  สังขาร  ๑, วิการ  ๑, ลักขณะ ๑.  นิพพาน  ๑
และ  บัญญัติ  ๑.
๑. ในคัมภีร์อภิธานัปปทีปิกา เรียกธรรม ๕ มีสังขารเป็นต้น นี้ว่า ไญยธรรม.