๑๙๔ ๖๘.พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค เล่ม ๗ ภาค ๑
| เป็นไปเพื่อเบื่อหน่าย เพื่อคลายกำหนัด เพื่อ |
| ความดับ เพื่อความสงบ เพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อตรัสรู้ |
| เพื่อพระนิพพาน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ส่วนบุคคล |
| ใดมีสัทธาตั้งมั่น มีความรักตั้งมั่น มีสัทธาไม่ |
| หวั่นไหว มีความเลื่อมใสยิ่ง ย่อมไปเพื่อใจเห็น |
| ตถาคต หรือสาวกของตถาคต ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย |
| ไปเพื่อความบริสุทธิ์แห่งสัตว์ทั้งหลาย เพื่อก้าว |
| ล่วงความโศกและความร่ำไร เพื่อความดับสูญแห่ง |
| ทุกข์และโทมนัส เพื่อบรรลุญายธรรม เพื่อทำให้ |
| แจ้งซึ่งพระนิพพาน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่ |
| บุคคลผู้มีสัทธาตั้งมั่น มีความรักตั้งมั่น มีสัทธา |
| ไม่หวั่นไหว มีความเลื่อมใสยิ่ง ไปเห็นพระ- |
| ตถาคต หรือสาวกของพระตถาคตนี้ เราเรียกว่า |
| ทัสนานุตริยะ. ทัสนานุตริยะ เป็นดังนี้. |
| ก็ สวนานุตริยะ เป็นอย่างไร ? ดูก่อน |
| ภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคนในโลกนี้ ย่อมไปเพื่อ |
| ฟังเสียงกลองบ้าง เสียงพิณบ้าง เสียงเพลงบ้าง |
| หรือเสียงสูง ๆ ต่ำ ๆ ย่อมไปเพื่อฟังธรรมของ |
| สมณพราหมณ์ผู้เห็นผิด ผู้ปฏิบัติผิด ดูก่อนภิกษุ |
| ทั้งหลาย การฟังนี้มีอยู่ เรามิได้กล่าวว่า ไม่มี ก็ |
| แต่ว่าการฟังนี้ เป็นการฟังอันเลว ฯลฯ ไม่เป็น |
| ไปเพื่อพระนิพพาน. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ส่วน |
| บุคคลใดแลมีสัทธาตั้งมั่น มีความรักตั้งมั่น มี |
| สัทธาไม่หวั่นไหว มีความเลื่อมใสยิ่ง ย่อมไป |
| เพื่อฟังธรรมของตถาคต หรือของสาวกของตถาคต. |
| ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การฟังนี้ประเสริฐกว่าการฟัง |
| ทั้งหลาย ย่อมเป็นไปเพื่อความบริสุทธิ์แห่งสัตว์ |
| ทั้งหลาย ฯลฯ เพื่อกระทำให้แจ้งซึ่งพระนิพพาน, |
| ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่บุคคลผู้มีสัทธาตั้งมั่น |
| มีความรักตั้งมั่น มีสัทธาไม่หวั่นไหว มีความ |
| เลื่อมใสยิ่ง ย่อมไปฟังธรรมของตถาคตหรือของ |
| สาวกของพระตถาคตนี้ เราเรียกว่า สานานุตริยะ. |
| ทัสนานุตริยะ สวนานุตริยะ เป็นดังนี้. |
| ก็ ลาภานุตริยะ เป็นอย่างไร ? ดูก่อน |
| ภิกษุ บุคคลบางคนในโลกนี้ ย่อมได้บุตรบ้าง |